пава́бнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць павабнага; прывабнасць, сімпатыя. Пры сустрэчах [Купала] усміхаўся, гаварыў два-тры.. словы, а здавалася, што пачуў ты нешта асабліва важнае, што атрымаў нешта надзвычай каштоўнае і не страціць яно свае павабнасці ніколі. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

costume [ˈkɒstju:m] n. касцю́м (асабліва тэатральнае/маскараднае адзенне або адзенне пэўнага гістарычнага перыяду);

a costume drama/play гістары́чная п’е́са

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Mt (пісьмовае скар. ад Mountain) (асабліва на геаграфічных картах) гара́;

Mt Everest гара́ Эверэ́ст;

Rocky Mts Скалі́стыя го́ры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

noteworthy [ˈnəʊtwɜ:ði] adj. ва́рты ўва́гі;

There’s nothing particularly noteworthy in this book. У гэтай кнізе няма нічога асабліва цікавага.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

onset [ˈɒnset] n.

1. пача́так (асабліва чаго-н. непрыемнага);

the onset of war пача́так вайны́

2. ата́ка, на́ціск, напа́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Прыкага́лак ’яўрэйская суполка, якая ў сувязі з малалікасцю не мае свайго старшыні і таму прыпісаная да бліжэйшага вялікага таварыства, асабліва гарадскога’ (Нас.). Да кага́л (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

газе́тчык, ‑а, м.

1. Прадавец газет. Чуўся.. гучны голас газетчыка, які выкрыкваў навіны дня. Лынькоў.

2. Разм. Супрацоўнік газеты; журналіст. Славу, асабліва калі яе .. разнясуць па газетных палосах газетчыкі і журналісты, людзі «пераносяць» па-рознаму. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэнаро́к, ‑рка, м.

Разм. Не асабліва моцны мужчынскі голас высокага тэмбру. Але Асмалоўскі зрабіў выгляд, што гэтыя папрокі яго не тычацца, і зноў загаварыў тонкім тэнарком: — От я і кажу, што так далей працаваць нельга. Сіўцоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

incontinence

[ɪnˈkɑ:ntənəns]

n.

1) нястры́манасьць, няўстры́манасьць f. (асаблі́ва палава́я)

2) распу́шчанасьць, амара́льнасьць, разбэ́шчанасьць f.

3) Med. неўстрыма́ньне натура́льнага выдзяле́ньня (асабл. мачы́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гімнады́ніум

(н.-лац. gymnodinium)

аднаклетачная пірафітавая водарасць сям. гімнадыніевых, якая пашырана ў планктоне вадаёмаў рознага тыпу, асабліва ў невялікіх са стаячай вадой.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)