jabłeczny
1. яблычны;
sok jabłeczny — яблычны сок;
2. яблыневы;
sad jabłeczny — яблыневы сад
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кампо́т, ‑у, М ‑поце, м.
Пітво з садавіны, ягад, згатаваных у вадзе з цукрам. Яблычны кампот. Чарнічны кампот. // Сумесь сушанай садавіны і ягад для гэтай стравы.
[Фр. compote.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jabłkówka
ж. разм. яблычны пірог; шарлотка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
apple-pie [ˌæplˈpaɪ] n.
1. я́блычны піро́г
2. AmE уту́льнасць, пара́дак
♦
in apple-pie order у по́ўным пара́дку; бездако́рна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
неасве́тлены прил.
1. неосвещённый;
н. пако́й — неосвещённая ко́мната;
2. неосветлённый;
н. я́блычны сок — неосветлённый я́блочный сок
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
jabłecznik
м.
1. сідр;
2. яблычны пірог
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
падсаладзі́ць, ‑саладжу, ‑салодзіш, ‑салодзіць; зак., што.
Зрабіць трохі салодкім ці больш салодкім. Падсаладзіць малако. Падсаладзіць яблычны сок. // перан. Зрабіць больш прыемным. Гаварыла Дзіміна проста, без жадання згладзіць вострыя вуглы або падсаладзіць непрыемную праўду. Карпаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПІСКУ́Н (Юрый Аляксандравіч) (н. 27.8.1955, Мінск),
бел. мастак, мастацтвазнавец. Скончыў Бел. тэатр.-маст. ін-т (1980). У 1984—94 працаваў у Музеі стараж.-бел. культуры Ін-та мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі, з 2000 нам. дырэктара Нац. маст. музея Беларусі. З 1994 выкладае ў Бел. АМ. Працуе ў жанрах партрэта, пейзажа, тэматычнай карціны. Аўтар жывапісных твораў; «Час пералётных птушак», «Сланечнікі» (абодва 1983), «Вяселле ў Беражцах» (1985), «Зіма» (1986), «Святочная раніца» (1987), «Раю раіўся» (1994), «Госці», «Старасвецкая мелодыя» (абедзве 1996), «Трава і дрэвы» (1995), «Палескі каравай», «Сакалінае паляванне» (абедзве 1998); трыпціхаў «Яблычны спас» (1999), «Шляхамі Драздовіча» (2000); габеленаў «Полацкія званы» (1990), «Малітва» (1991, з В.Дзёмкінай); сцэн. касцюмаў для бел. ансамбляў, у т. л. «Харошкі», «Песняры» і інш. Творам характэрны рамант. ўзнёсласць, вытанчаная прапрацоўка вобразаў, сюжэтная завершанасць. Іл. гл. да арт. Партрэт.
т. 12, с. 388
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спас 1, ‑у, м.
У выразе: спасу няма — тое, што і ратунку няма (гл. няма). Я ўпаў. Вось тут на мяне і ўссела зграя раз’юшаных вясковых сабак і давай калашмаціць.. Бачу, няма спасу, пабег, а яны за мною. Сяргейчык.
спас 2, ‑а, м.
Разм.
1. Збавіцель; адна з назваў Хрыста. // Абраз з вобразам Хрыста. Памаліўся [Клопікаў] перад пазелянелым спасам — госпадзі, блаславі на новую жытку! — і .. патупаў цераз вуліцу. Лынькоў. // Царква ў імя Хрыста-збавіцеля. Спас Нярэдзіцкі.
2. Назва кожнага з трох асенніх царкоўных свят. Спас першы — мядовы; другі — яблычны; трэці — палатняны. □ [Нікіпар] любіць святкаваць. Таму не абміне ні дзяды, ні коляды, ні радаўніцу, ні спас. Сіпакоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сок м.
1. в разн. знач. сок, род. со́ку м.;
желу́дочный сок стра́ўнікавы сок;
берёзовый сок бяро́завы сок;
движе́ние со́ков бот. рух со́каў;
я́блочный сок я́блычны сок;
дуби́льный сок техн. дубі́льны сок;
2. (шлак) горн. шлак, род. шла́ку м.; дзы́ндра, -ры ж.;
◊
вари́ться в со́бственном соку́ вары́цца ў сваі́м саку́;
в по́лном соку́ у по́ўным ро́сквіце, у по́ўным саку́;
вы́жать (все) со́ки вы́ціснуць (усе́) со́кі, (уве́сь) клёк;
со́ки земли́ со́кі зямлі́;
в са́мом соку́ у са́мым саку́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)