юнна́т м. гіст. (юны натураліст) júnger Natúrforscher

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

натуралі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

1. Той, хто вывучае, даследуе прыроду. Юны натураліст.

2. Паслядоўнік натуралізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піяне́р м., в разн. знач. пионе́р;

○ ю́ны п. — ю́ный пионе́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

юнко́р, ‑а, м.

Юны карэспандэнт; юнак, які піша і друкуецца ў якім‑н. перыядычным выданні, звычайна маладзёжным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ювена́льны

(лац. iuvenalis = юны)

непалаваспелы (параўн. пубертатны).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ю́ный

1. (молодой) ю́ны, малады́;

2. (юношеский) юна́цкі;

ю́ные мечты́ юна́цкія ма́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

únverwelklich a нявя́нучы, неўвяда́льны; перан. неўміру́чы, ве́чна ю́ны [малады́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

штры́фель, ‑фля, м.

Адварот на грудной частцы верхняга адзення. На штрыфлі.. [Макаравага] пінжака гарэла Залатая Зорка Героя. Сабаленка. [Вераніка] паправіла на штрыфлі Славінага пінжака значок «Юны варашылаўскі стралок». Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ювені́льны

(лац. iuvenilis = юны);

ю-ыя фазы — непалаваспелыя (лічынкавыя і німфальныя) фазы развіцця жывёл.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ювені́льнасць

(лац. iuvenilis = юны)

узроставы стан раслін у перыяд ад з’яўлення парастка да пачатку цвіцення.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)