Чацвёрты па парадку перыяд палеазойскай эры ў гісторыі Зямлі.
[Ад геагр. назвы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палеаге́н, ‑у, м.
Спец. Першы перыяд кайназойскай эры ў геалагічнай гісторыі Зямлі.
[Ад грэч. palaios — старажытны + genos — нараджэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стэгаза́ўр, ‑а, м.
Буйны панцырны паўзун з групы дыназаўраў сярэдзіны мезазойскай эры.
[Ад грэч. stego — пакрыццё і sauros — яшчарна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыя́с, ‑у, м.
Спец. Першы з трох перыядаў мезазойскай эры ў геалагічнай гісторыі Зямлі.
[Ад. грэч. triás — тройца, траістасць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Траці́чны ‘звязаны з трэцяй стадыяй хваробы’, ‘адносіцца да першага перыяду кайназойскай эры’ (ТСБМ). Запазычанае з рус.трети́чный ‘тс’, відаць, ад *третица, гл. трэці.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
э́раж. Ära f -, Ären, Zéitalter n -s; Zéitrechnung f - (летазлічэнне);
да на́шай э́ры vor únserer Zéitrechnung (скар. v. u. Z.);
на́шай э́рыúnserer Zéitrechnung (скар. u.Z.);
пача́так но́вай э́рыперан. Zéitenwende f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АТЧА́НА (Atchana),
Тэль-Атчана, узгорак (тэль) на Амукскай раўніне каля р. Аронт (Паўн. Сірыя), рэшткі стараж.г. Алалах. Раскопкамі выяўлена 17 буд. перыядаў з 3400 да 1200 да нашай эры. Знойдзены рэшткі храма канца 4 — пач. 3-га тыс. да нашай эры, будынак з каланадаю 28—24 ст. да нашай эры (палац правіцеля), клінапісныя таблічкі з царскага архіва 18 ст. да нашай эры, вял. клінапісны надпіс цара Ідрымі (15 ст. да нашай эры), багаты побытавы інвентар.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вене́ды, ‑аў.
Гіст. Славянскія плямёны эпохі першабытнаабшчыннага ладу, якія на рубяжы нашай эры насялялі тэрыторыю ад Эльбы да Дняпра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кембры́йскі, ‑ая, ‑ае.
У выразах: кембрыйскі перыяд; кембрыйская сістэма — першы па парадку перыяд палеазойскай эры ў геалагічнай гісторыі Зямлі.
[Ад лац. Cambria — старая назва Уэльса.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АРЫСТЫ́Д (Aristeidĕs; каля 540 — каля 467 да нашай эры),
палітычны і ваенны дзеяч Афінаў перыяду грэка-персідскіх войнаў 500—449 да нашай эры. Удзельнік Марафонскай бітвы. У 489 выбраны архонтам-эпанімам. Прыхільнік умацавання сухапутных ваенных сіл, праціўнік Фемістокла, ініцыятара стварэння марскога флоту. У 483—482 да нашай эры пасля перамогі Фемістокла Арыстыд выгнаны з Афінаў. Пасля амністыі (480 да нашай эры) удзельнічаў у Саламінскім баі, у 479 да нашай эры камандаваў афінянамі ў бітве пры Платэях. Як кіраўнік алігархічнай групоўкі меў вялікі палітычны ўплыў. Адзін з арганізатараў Дэлоскага саюза.