Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
offstage[ˌɒfˈsteɪdʒ]adj. закулі́сны; які́ адбываецца за кулі́самі/за сцэ́най тэа́тра;
offstage whisper/sound effectsшэпт/гукавы́я эфе́кты за кулі́самі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
уло́ўны
1. улови́мый;
ле́дзьве ўло́ўны шэпт — едва́ улови́мый шёпот;
2.рыб. уло́вный;
у. год — уло́вный год
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паўшэ́пт, ‑у, М ‑пце, м.
Нягучная гаворка, амаль шэпт. Хутка начальніцкі гнеў улёгся, і тады пачуўся паўшэпт дзядзькі Косці: — Заўтра чакаецца налёт савецкай авіяцыі на вузел...Шчарбатаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stealthy
[ˈstelӨi]
adj.
та́йны, патае́мны, скры́ты
stealthy glance — по́зірк крадко́м
stealthy whisper — патае́мны шэпт
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
заду́шлівы, ‑ая, ‑ае.
1. Які спірае дыханне, робіць яго цяжкім; удушлівы. За імі [жывымі ценямі] ўслед задушлівы і горкі паўзе куродым...Федзюковіч.
2. Такі, як пры ўдушшы. — Бяры нож! Вунь!.. — пачуў.. [Багдан] задушлівы шэпт Бычыхі.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДРУ́ЦЭ (Іон Панцялеевіч) (н. 3.9.1928, с. Харадыштэ Дандзюшанскага р-на, Малдова),
малдаўскі пісьменнік, драматург. Скончыў Вышэйшыя літ. курсы ў Маскве (1957). Піша на малд. і рус. мовах. Друкуецца з 1951. Аўтар кніг апавяданняў «У нас на сяле» (1953), «Арэхавы шэпт» (1968), аповесцей «Лісце суму» (1957), «Апошні месяц восені» (1963, аднайм. кінафільм 1966), «Вяртанне на кругі свае» (1972), раманаў «Цяжар нашай дабрыні» (1963—68), «Белая царква» (1982), п’ес «Каса марэ» (1960), «Дойна» (1971), «Птушкі нашай маладосці» (1972), «Святая святых» (1976) і інш., адметных паглыбленым псіхалагізмам, мяккім лірызмам, рамант. прыўзнятасцю, яркім нац. каларытам. Творы Д. на бел. мову перакладалі Я.Брыль, М.Гіль, К.Кірэенка, А.Шарахоўская. У тэатрах Беларусі пастаўлены яго п’есы «Птушкі нашай маладосці» (1972), «Каса марэ» (1976), «Святая святых» (1977), «Імем зямлі і сонца» (1979). Дзярж. прэмія Малдовы 1967.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
чарно́та, ‑ы, ДМ ‑ноце, ж.
Разм. Тое, што і чарната. Быццам чарноты з аслеплае ночы Шэпт гэты ўраз пазрываў, пазнімаў.Чарнушэвіч.Косы дзёрзкія звоняць супраць белае шляхты, супраць царскай чарноты за праўду чырвоных!Летка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)