Шчоўкаць некаторы час. Пашчоўкаць замком. □ Глушэц з шумам і трэскам усеўся на сасновы сук, патаптаўся на месцы, пераскочыў на другі сук, крыху вышэй, пашчоўкаў і змоўк.Ляўданскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
click
[klɪk]1.
n.
шчо́ўканьне n. (замка́, затво́ра)
2.
v.
1) шчо́ўкаць
The latch clicked — Шчо́ўкнула за́саўка
2) прыцо́кваць, прыцмо́кваць
The soldier clicked his heels — Жаўне́р прыцо́кнуў абца́самі
to click one’s tongue — прыцмо́кваць языко́м
3) Comput.шчо́ўкаць мы́шкай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
kląskać
незак.
1. цёхкаць (пра салаўя);
2.шчоўкаць (пра капыты)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
щёлкатьнесов.
1.(давать щелчки) пстры́каць;
2.(производить звук — пальцами) пстры́каць; (кнутом, зубами) ля́скаць; (пружиной, замком, о пружине, о замке)шчо́ўкаць; (языком) цмо́каць; (шпорами, каблуками) цо́каць;
3.(грызть орехи и т. п.) луза́ць;
4.(петь — о птицах)шчо́ўкаць, обл. цёхкаць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пстрык, ужываецца гукапераймальна для абазначэння рэзкага кароткага гуку (ТСБМ, Нас., Байк. і Некр.), ’шчаўчок па носе або па вуху’, ’папрок’ (Нас.), пстры́каць, пстры́кнуць ’даваць пстрычку (пстрычкі)’; ’шчоўкаць, ляскаць (пальцамі)’, ’хутка і лёгка рухацца, пырхаць’, ’раптоўна ўспыхваць, пыхкаць, сыпаць іскрамі (пра агонь)’ (ТСБМ, Нас., ТС), ’скакаць’ (астрав., Сл. ПЗБ), пстры́кнуць ’рэзка штурхнуць нагой’; ’ускочыць’; ’сфатаграфаваць’ (Жд. 2, 3). Гукаперайманне, параўн. аналагічнае польск.pstryk ’пстрык’, pstrykać ’шчоўкаць’, ’фатаграфаваць’. Польскі дзеяслоў фіксуецца з 1776 г., утвораны ад prztyk, prztykać (Банькоўскі, 2, 959).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
шчоўк,
1.‑у, м. Кароткі сухі гук ад стрэлу, дзеяння якога‑н. механізма і пад. Пад дахам, пачуўся кароткі металічны шчоўк — надта знаёмы гук аўтаматнага затвора, які адцягваюць на баявы ўзвод.Быкаў.
2.выкл.узнач.вык. Ужываецца паводле знач. дзеясл. шчоўкаць — шчоўкнуць. Шчоўк курком! Стрэл бухнуў з громам.Калачынскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Таласка́ць ’тузаць, цягаць’ (Юрч., Бяльк.), ’тармасіць’ (Растарг.), ’цягаць за валасы’ (Нас.), ’штурхаць і цягаць адначасова’ (Нас.), талы́скаць ’штурхаць з боку ў бок’ (Ян.), таласну́ць ’тузануць, пацягнуць рыўком’ (Бяльк., Юрч. Вытв.). Паводле Шустара–Шэўца (1509–1510), роднаснае чэш.мар.tláskať, славац.tloskať ’шчоўкаць’, балг.тласкам ’піхаць, штурхаць’, макед.тласка ’тс’ і звязана аблатыўнымі адносінамі з в.-луж.tłuskać ’ціснуць, прышчамляць, лавіць’, н.-луж.tłuskaś ’біць, трэсці’, што дазваляе рэканструяваць прасл.дыял.*tolskati, *tъlskati, хутчэй за ўсё, гукапераймальнага паходжання. Гл. таксама Махэк₂, 645.