Спец. Круглая шчотка на доўгай палцы для прачысткі і змазвання гарматнага ствала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скрабні́ца, ‑ы, ж.
Металічная шчотка для чысткі коней. Коней і кароў шаравалі скрабніцамі і шчоткамі.Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палацёрны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да націрання падлогі. Палацёрныя работы.// Прызначаны для націрання падлогі. Палацёрная шчотка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шва́браж. шва́бра, -ры ж.; шчо́тка (ве́нік) для падло́гі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МІ́НСКАЯ ШЧАЦІ́ННА-ШЧО́ТАЧНАЯ ФАБРЫКА.
Засн. ў 1920 у Мінску. У Вял.Айч. вайну разбурана. Аднавіла работу ў 1946. З 1994 адкрытае акц.т-ва «Шчотка». Асн. прадукцыя (1999): шчоткі (для адзення і абутку, мед., падлогавыя, швабры і інш.), пэндзлі (малярныя, флейцы, для фарбаў і лакаў), яршы рознага прызначэння.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
toothbrush
[ˈtu:Өbrʌʃ]
n.
зубна́я шчо́тка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Bürstef -, -n шчо́тка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ДРУ́ЗА (ад ням. Druse шчотка),
форма мінер. агрэгата, прадстаўленага групай крышталёў, якія нараслі адным канцом (гранню або рабром) на агульную аснову — сценку поласці (жэоды, міяролы) або адкрытай трэшчыны ў горных пародах. Крышталі аграненыя з канца, які звернуты ў бок свабоднай прасторы. Найб. часцей трапляюцца Д. кварцу, кальцыту, розных сульфідаў (пірыту, галеніту і інш.), флюарыту.
