цно́та

(польск. cnota)

маральная чысціня; сціпласць у маральных адносінах.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Réinlichkeit f -

1) аха́йнасць, чысціня́

2) прысто́йнасць, сумле́ннасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sanctity [ˈsæŋktəti] n. (of) свя́тасць; бязгрэ́шнасць; свяшчэ́ннасць;

angelic sanctity бо́скасць, анёльская чысціня́;

the sanctity of an oath свяшчэ́ннасць кля́твы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dziewictwo

н.

1. цнатлівасць;

2. перан. беззаганнасць; чысціня; нявіннасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Sáuberkeit f -

1) чысціня́, аха́йнасць

2) акура́тнасць (выкананне работы)

3) сумле́ннасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кары́слівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць карыслівага; прага да нажывы, выгады. Крылоўская байка выкрывала крывадушнасць цара, карыслівасць чыноўнікаў. Казека. Не карыслівасць і эгаізм, а бясконцая адданасць народу, маральная чысціня і святая нянавісць да сацыяльнай несправядлівасці — вось духоўны кодэкс рэвалюцыянераў-дэмакратаў. У. Калеснік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГО́РНЫ КЛІ́МАТ,

кліматычныя асаблівасці горных мясцовасцей. Залежаць ад вышыні над узроўнем мора і рэзкай кантрастнасці прыродных умоў на невял. прасторы. Адрозніваюць горны клімат на вышыні да 2—3 км і высакагорны клімат. Агульныя асаблівасці горнага клімату: паніжаны атм. ціск, павышаная інтэнсіўнасць сонечнай радыяцыі, у т. л. ультрафіялетавых прамянёў, чысціня паветра (па-за межамі горных катлавін), паніжаныя т-ра і абсалютная вільготнасць паветра, павелічэнне з вышынёй (да пэўнай мяжы) колькасці ападкаў, наяўнасць горна-далінных вятроў.

т. 5, с. 364

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

integrity [ɪnˈtegrəti] n.

1. сумле́ннасць; чысціня́; надзе́йнасць;

a man of integrity сумле́нны, прынцыпо́вы чалаве́к

2. fml цэ́ласнасць;

national/territorial integrity нацыяна́льная/тэрытарыя́льная цэ́ласнасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

экало́гія, -і, ж.

1. Навука аб узаемадзеянні раслінных і жывёльных арганізмаў паміж сабой і з навакольным асяроддзем, а таксама іх стане.

Э. раслін.

Э. глебы.

Э. лесу.

2. перан. Чысціня, правільнасць, абумоўленыя гарманічнымі суадносінамі элементаў; клопат аб такой чысціні.

Э. культуры.

Э. мовы.

Сацыяльная э. (узаемадзеянне чалавека, грамадства і навакольнага асяроддзя).

|| прым. экалагі́чны, -ая, -ае.

Э. стан вадаёма.

Экалагічныя росшукі.

Экалагічная этыка.

Экалагічна (прысл.) чыстае асяроддзе.

Экалагічна (прысл.) чыстыя прадукты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Féinheit f -, -en

1) то́нкасць, даліка́тнасць, згра́бнасць, прыго́жасць

2) чыстата́, чысціня́ (металу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)