чый-нічы́й, род. чыйго́-нічыйго́ мест. неопр., м., разг. принадлежа́щий ко́е-кому́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
працытава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.
Прывесці цытату (з чыйго‑н. твора), чыё‑н. выказванне. Працытаваць Коласа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чей мест.
1. м. чый (род. чыйго́; ж. чыя́, род. чыёй, чые́; ср. чыё, род. чыйго́); мн. чые́, род. чыі́х; (который) м. чый (ж. чыя́, ср. чыё; род. м., ср. чыйго́; ж. чыёй), м. які́ (ж. яка́я, ср. яко́е; род. м., ср. яко́га, ж. яко́й).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спага́да, -ы, ДМ -дзе, ж.
1. Спачуванне каму-н. у сувязі з чым-н., добразычлівыя адносіны да каго-н.; маральная падтрымка.
С. да людзей.
2. Літасць да каго-н. з чыйго-н. боку.
Ніякай спагады гультаям!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ПАВЕ́РАНЫ, давераны,
асоба, якая афіцыйна ўпаўнаважана дзейнічаць ад чыйго-н. імя; у цывільным праве — адзін з дагаворных бакоў у дагаворы даручэння. У абавязкі П. ўваходзіць ажыццяўленне ад імя і за кошт другога боку (даверніка) пэўных юрыд. дзеянняў (напр., купля-продаж, кіраванне маёмасцю). П. можа быць дзеяздольны грамадзянін або юрыд. асоба. Дзеянні, што выконвае П., спараджаюць, змяняюць або спыняюць правы і абавязкі непасрэдна для даверніка.
т. 11, с. 464
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
грыф³, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Штэмпель з узорам чыйго-н. афіцыйнага подпісу, а таксама адбітак з гэтага штэмпеля.
2. Спецыяльны надпіс на кнігах і дакументах, які вызначае правілы карыстання імі.
Брашура з грыфам «На правах рукапісу».
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
даўно́, прысл.
1. Многа часу таму назад, раней.
Д. гэта было.
2. На працягу доўгага часу.
Ён д. тут жыве.
◊
Даўно б так! — ужыв. пры адабрэнні чыйго-н. учынку.
З давён-даўна — з даўніх часоў.
|| ласк. даўне́нька (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
spokeswoman [ˈspəʊksˌwʊmən] n. (pl. -women) прадстаўні́ца (групы), яка́я выступа́е ад чыйго́-н. імя́; жанчы́на-прамо́ўца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
пакло́ннік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Той, хто з захапленнем пакланяецца каму-, чаму-н.; прыхільнік.
П. мастацтва.
П. чыйго-н. таленту.
2. Закаханы ў каго-н. чалавек.
У яе было многа паклоннікаў.
|| ж. пакло́нніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дыскрэдыта́цыя
(фр. discréditation)
падрыў давер’я да каго-н., чаго-н., прыніжэнне чыйго-н. аўтарытэту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)