гавя́джы обл. ско́тный; для скота́;

г. хлеў — ско́тный хлев

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хляво́к, хляўка, м.

Памянш. да хлеў; маленькі хлеў. Недзе над галавой звінелі камары. А ў хляўку, разбуджаны тупатнёй, рохкаў парсючок. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

stable​1 [ˈsteɪbl] n.

1. ста́йня, каню́шня, хлеў

2. ко́нны заво́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

owczarnia

ж. аўчарня; авечы хлеў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

chlew, ~a/~u

м. хлеў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПУ́НЯ,

гаспадарчая пабудова для захоўвання сена, саломы; пабудова, аналагічная адрыне. На Падняпроўі выкарыстоўвалася і як хлеў. Шырока бытуе на Беларусі, а таксама ў Смаленскай, Наўгародскай і інш. абласцях Расіі. Назва запазычана з літ. мовы — «пуне». У стараж.-бел. мове зафіксавана ў пач. 16 ст.

т. 13, с. 124

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вало́ўня, ‑і, ж.

Уст. Хлеў для валоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парася́тнік, ‑а, м.

Памяшканне, хлеў для парасят.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

shed​1 [ʃed] n. пу́ня, паве́ць, адры́на; сві́ран; хлеў;

a cow shed каро́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

цяля́тнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Хлеў для цялят.

Пабудаваць ц.

2. Той, хто даглядае цялят.

3. Таварны вагон, прызначаны для перавозкі жывёлы (разм.).

|| ж. цяля́тніца, -ы, мн. -ы, -ніц (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)