Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
victual
[ˈvɪtəl]1.
n.
харчы́pl.; е́жа, е́міна f.
2.
v.t.
забясьпе́чваць харча́мі
3.
v.i.
запаса́цца харча́мі
•
- victuals
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Náhrungsmitteln -s, -
1) праду́кт харчава́ння
2) pl харчо́выя праду́кты, харчы́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Лямэнты ’сродкі, якія выплочваюцца на ўтрыманне непрацаздольных дзяцей’ (швянч., Сл. ПЗБ). Да аліме́нты ’тс’, запазычанага з рус. ці польск. моў, у якіх з франц.aliment ’ежа, прадукты’ < лац.alimentum ’харчы, утрыманне’ (SWO, 21; Шанскі, 1, 75; Даза, 25).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
nourishment
[ˈnɜ:rɪʃmənt]
n.
1) спажы́ва, пажы́ва f.; е́жа f.; харчы́pl.
2) жыўле́ньне, харчава́ньне, кармле́ньне n.
3) сы́тнасьць f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БУ́ДНІКІ,
катэгорыя работнікаў на Беларусі ў 15 — сярэдзіне 19 ст., якія працавалі гал. чынам на будах. Набіраліся пераважна са збяднелых сялян. Некваліфікаваныя буднікі звычайна выпальвалі попел з драўніны пэўных парод і нарыхтоўвалі дровы, клёпку для будных печаў. Кваліфікаваныя буднікі выварвалі з попелу паташ (палівачы і карытнікі), выпальвалі вугаль для кузняў, рабілі бочкі пад паташ, выконвалі дапаможныя работы (кавалі, бондары, цагельнікі і інш.). За сваю працу буднікі атрымлівалі ардынарый (харчы), адзенне і грашовую плату. Большасць буднікаў мела свае хаты, бяздомныя жылі па месцы працы ў спец. памяшканнях.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
праду́кт
(лац. productus = выраблены)
1) тое, што атрымліваецца ў выніку працы чалавека (фізічнай, разумовай);
2) мн.харчы;
3) перан. вынік, рэзультат чаго-н. (напр. класы — п. развіцця грамадства).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Ernährungf -, -en
1) кармле́нне, харчава́нне
2) харчы́, е́жа
3) утрыма́нне (сям’і)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Віхтава́ць ’жывіць, карміць, даглядаць’ (астрав., маст., Весці АН БССР, 1969, № 4, 132). З польскага wikt, дыял.wicht ’сталаванне, штодзённая страва’, wlktować ’сталаваць, карміць, утрымліваць на сваіх харчах’ (Арашонкава і інш., Весці АН БССР, 1969, № 4, 132). Параўн. таксама ст.-бел.виктъ ’харчы’ < польск.wikt < лац.victus (Булыка, Запазыч., 63).