флаг-афіцэ́р

(ад флаг + афіцэр)

афіцэр у штабе камандуючага буйным злучэннем ваенных караблёў, які выконвае абавязкі ад’ютанта і загадвае сігнальнай справай на флагманскім караблі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

tricolour [ˈtrɪkələ] n. BrE трохко́лерны флаг;

the French Tricolour флаг Фра́нцыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Бандзе́ра ’флюгер’ (Байк. і Некр.), банде́ра, банде́рка, ’флаг; флюгер’ (Нас.). Запазычанне з польск. bandera флаг; флюгер’ (а гэта з італ. bandiera ’флаг, сцяг’; Брукнер, 14). Кюнэ, Poln., 43.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́весить​I сов. (повесить) вы́весіць, мног. павыве́шваць;

вы́весить флаг вы́весіць сцяг (флаг).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПАРЛАМЕНЦЁР (франц. parlementaire ад parier гаварыць),

афіцыйная асоба, упаўнаважаная адным з ваюючых бакоў уступіць у перагаворы з другім бокам. Звычай пасылкі П. вядомы са старажытнасці. Прававы статус П. вызначаны Палажэннем да 4-й Гаагскай (1907) канвенцыі аб законах і звычаях сухап. вайны. П. абавязкова павінен мець адметны знак — найчасцей белы флаг. Ён і асобы, што яго суправаджаюць (трубач, гарніст або барабаншчык, перакладчык і той, хто нясе флаг), карыстаюцца правам недатыкальнасці.

т. 12, с. 98

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

падвы́сіць сов., разг.

1. подвы́сить;

п. флаг — подвы́сить флаг;

2. (в звании, должности) повы́сить;

3. (цену) наба́вить, увели́чить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

флажо́к, ‑жка, м.

Памянш. да флаг (у 1 знач.); невялікі флаг. Пафарбаваны ў вішнёвы колер, з гірляндамі кветак на кабіне, на кузаве, з флажком на радыятары.. [самазвал] зіхацеў і іскрыўся. Карпаў. // Кавалачак паперы ў выглядзе флага, прымацаваны да шпількі, доўгай ніткі і пад. Флажкі на карце. Ёлачныя флажкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гюйс, ‑а, м.

Флаг, які паднімаюць на ваенных караблях 1‑га і 2‑га рангу ў часе стаянкі.

[Гал. geus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухко́лерны, ‑ая, ‑ае.

Які мае два розныя колеры ў афарбоўцы ці складаецца з дзвюх частак рознага колеру. Двухколерны флаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Union Jack [ˌju:niənˈdʒæk] n. the Union Jack дзяржа́ўны флаг Аб’ядна́нага Карале́ўства, «Юніён Джэк»

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)