porcelana

ж. фарфор, парцаляна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

се́ўрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сеўру; зроблены на фарфоравым заводзе ў г. Сеўры. Сеўрскі фарфор. Сеўрская талерка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

porcelain

[ˈpɔrsəlɪn]

n.

парцаля́на f., фарфо́р -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дэкалькама́нія, ‑і, ж.

1. Паліграфічны спосаб вырабу пераводных шматколерных малюнкаў для пераносу іх з паперы на шкло, фарфор, паперу і пад.

2. Малюнак, зроблены такім спосабам.

[Фр. décalcomanie.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыяфа́н

(гр. diaphanes = празрысты)

матавы фарфор без палівы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Féingut n -(e)s, -güter фарфо́р вышэ́йшай я́касці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sewrski

sewrsk|i

сеўрскі;

~a porcelana — сеўрскі фарфор

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сіліка́ты, ‑аў; адз. сілікат, ‑у, М ‑каце, м.

1. Мінералы, у склад якіх уваходзіць крэменязём. Хімія сілікатаў. Сілікат натрыю.

2. Вырабы з такіх мінералаў (шкло, фарфор, цэмент, цэгла і пад.). Вытворчасць сілікатаў.

[Ад лац. silex, silicis — крэмень.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Méißner, Méißener a inv ма́йсенскі;

~ Porzellán саксо́нскі [ма́йсенскі] фарфо́р, ма́йсенская парцэля́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Porzellán n -s, -e фарфо́р;

◊

únnötig ~ zerbréchen* падыма́ць непатрэ́бны шум [сканда́л]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)