ладкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; заг. ладкуй; незак., што.

Разм. Прыводзіць у парадак, уладжваць. Лёдзя спалохана падхапілася і хуценька спрытнымі звыклымі рухамі пачала ладкаваць валасы. Карпаў. У Гомелі я сеў у цягнік.. Калі зайшоў у купэ, там ладкавала рэчы высокая, досыць маладая жанчына. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

schlíchten vt

1) рабі́ць ро́ўным [гла́дкім]

2) ула́джваць (спрэчку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

oil​2 [ɔɪl] v.

1. зма́зваць;

oil a lock зма́зваць замо́к

2. прапі́тваць ма́слам

♦

oil the wheels ула́джваць спра́ву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dispose

[dɪˈspoʊz]

v.t.

1) разьмяшча́ць, расстаўля́ць

2) абла́джваць, ула́джваць; выраша́ць

3) схіля́ць

•

- dispose of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэгулява́ць

1. régeln vt; stéllen vt (гадзіннік);

2. (прыводзіць у неабходны стан) régeln vt, in Órdnung bríngen*; erlédigen vt (уладжваць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ула́джвацца несов.

1. ула́живаться;

2. разг. устра́иваться, поступа́ть;

1, 2 см. ула́дзіцца;

3. страд. ула́живаться; устра́иваться; см. ула́джваць 1, 3

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пристра́ивать​II несов.

1. (устраивать) разг. прыла́джваць; прымо́шчваць;

2. (на работу, службу) ула́джваць, уладко́ўваць;

3. воен. прыстро́йваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

załatwiać

незак.

1. рабіць; уладжваць; спраўляць; абладжваць;

załatwiać sprawunki — рабіць пакупкі;

2. kogo абслугоўваць; прымаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

patch​2 [pætʃ] v. накла́дваць ла́ты, ла́таць, ла́піць;

We’d better patch the hole in the roof – we can’t afford a new one. Лепей залатаем дзірку ў даху, мы не можам дазволіць сабе зрабіць новы.

patch up [ˌpætʃˈʌp] phr. v.

1. ла́таць, ла́піць, рамантава́ць (што-н.)

2. ула́джваць, утраса́ць;

patch up a quarrel ула́джваць сва́рку

3. падле́чваць, падго́йваць ра́ну

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reconcile [ˈrekənsaɪl] v.

1. (with) міры́ць; па міры́ць, прыміры́ць;

Friends managed to reconcile him with his wife. Сябрам удалося памірыць яго з жонкай.

2. ула́джваць, урэгулёўваць;

reconcile quarrels ула́джваць сва́ркі

3. (with) прыво́дзіць у адпаве́днасць; узгадня́ць;

reconcile duty with pleasure сумяшча́ць абавя́зкі і задавальне́нне

4. скара́цца, прыміра́цца;

reconcile to smth. прыміры́цца з чым-н.;

reconcile oneself to one’s fate скары́цца свайму́ лёсу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)