укла́сці​II гл. укладаць II;

укла́сці бага́ж das Gepäck verstáuen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

heréinlegen vt

1) укла́дваць, уклада́ць

2) падве́сці; падману́ць, ашука́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уклада́нне I ср.

1. вкла́дывание;

2. перен. вкла́дывание;

1, 2 см. уклада́ць I 2, 3;

3. в др. знач. вложе́ние;

паке́т з ~ннем — паке́т с вложе́нием;

○ капіта́льныя ўклада́нні — капита́льные вложе́ния

уклада́нне II ср. составле́ние; см. уклада́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

То́ўбаліць ’укладаць у памяць, убіваць у галаву’ (ТС). Відаць, варыянт дзеяслова з аглушэннем пачатковага зычнага, параўн. доўба́ніць экспр. ’гаварыць’ (ТС), лаянкавае до́ўбало дурно́е ’тупы чалавек’ (драг., Лучыц-Федарэц, вусн. паведамл.), утворанае паводле тыпу ду́рбало ад ду́рбаць ’дзяўбці ў галаву, настойліва тлумачыўшы’, параўн. літ. dur̃binti ’выдоўбліваць дупло’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шабрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

Спец.

1. Тое, што і шабрыць. У Анатоля два вучні — Алег і Анатоль. Адзін, узабраўшыся на верх, шабруе вялізны круг, другі пракручвае дрэллю адтуліну ў станіне. Асіпенка.

2. У цаглянай кладцы — укладаць (цэглу) так, каб нівы па вертыкалі не супадалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уклада́нне ​1, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. укладаць ​1 — укласці ​1 (у 1–6 знач.).

2. Тое, што ўкладзена, змешчана ўнутр. Бандэроль з укладаннем.

3. Грашовая сума, укладзеная ў якую‑н. справу, якое‑н. прадпрыемства. Велізарныя ўкладанні іншаземнага капіталу ў рускую прамысловасць і вялікі рост дзяржаўнага доўгу іншаземнай буржуазіі ставілі царскую Расію ў залежнае становішча. «Полымя».

•••

Капітальныя ўкладанні — сродкі, якія дзяржава прызначае на капітальнае будаўніцтва.

уклада́нне ​2, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. укладаць ​2 — укласці ​2.

2. Разм. Сачыненне. Укладанне [Веранікі] па рускай літаратуры зачытвалі перад усім класам. Навуменка. З кіпы сшыткаў [Мар’я Іванаўна] выцягнула Нінін сшытак і зачытала ўрыўкі з яе ўкладання. Сапрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

interpose

[,ɪntərˈpoʊz]

v.

1) устаўля́ць, уклада́ць, усо́ўваць, укіда́ць (сло́ва)

2) ста́віць памі́ж

3) перарыва́ць

4) уме́швацца (у гу́тарку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

invest

[ɪnˈvest]

v.t.

1) уклада́ць (капіта́л), інвэстава́ць

2) пакрыва́ць, апрана́ць, ахіна́ць, аху́тваць

3) (with) надзяля́ць ула́дай, паўнамо́цтвамі, пра́вам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sheathe

[ʃi:ð]

v.t.

1) уклада́ць у по́хву (меч)

2) абвіва́ць, абмо́тваць

a mummy sheathed in linen — му́мія абві́тая палатно́м

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinlegen vt

1) уклада́ць

2) марынава́ць, салі́ць;

für j-n ein gútes Wort ~ закі́нуць до́брае сло́ўца за каго́-н.;

Protést [Verwáhrung] ~ заяві́ць пратэ́ст

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)