Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Hügelm -s, - узго́рак, паго́рак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паго́рак, ‑рка, м.
Невялікая адложыстая ўзвышанасць; узгорак. Дарога ўзнімалася на пагорак.М. Стральцоў.Дом высіўся на пагорку ў цэнтры.. дзядзінца.Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узго́рачак, ‑чка, м.
Памянш.-ласк.даузгорак. Па лісці бручкі, у якой мы заляглі перад узгорачкам, аднастайна бубніць халодны дождж.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
буго́р паго́рак, -рка м., узго́рак, -рка м., грудо́к, -дка́м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
wzgórze
н.узгорак, пагорак; груд
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прыго́рак, ‑рка, м.
Невялікая горка, узвышша; пагорак, узгорак. Трохі воддаль на прыгорку Вёска іх чарнее.Колас.Мы спусціліся з прыгорка ў густы туман.Ляўданскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
изволо́кобл. (спуск) схіл, род. схі́лу м.; (пригорок)узго́рак, -рка м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГЛЯДЗЕ́НАЎСКАЕ КО́СЦІШЧА,
ахвярнае месца (4 ст. да н.э. — 10 ст.н.э.) паблізу стараж. гарадзішча каля в. Глядзенава Пермскай вобл., Расія. Глядзенаўскае косцішча — узгорак з мноствам дробных касцей і чарапамі ахвярных жывёл. Знойдзена шмат вотыўных дароў (у асн. медных): фігуркі вершнікаў, людзей, птушак, жывёл, пчол, пацеркі і інш.