witch-hunt[ˈwɪtʃhʌnt]n. адшу́кванне і цкава́нне асо́баў, які́я звя́заны з нячы́стаю сі́лаю; «палява́нне на ве́дзьмаў», прасле́даванне іншаду́мцаў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
белакры́лы, ‑ая, ‑ае.
З белымі крыламі. І вось з шалёнай сілаю Пад сонцам залатым Галубка белакрылая Ляціць, ляціць за ім.Хведаровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
przemoc
ж. насілле, гвалт;
używać ~y — ужываць насілле;
~ą — сілаю, сілком; гвалтам;
wdarł się na salę ~ą — ён уварваўся ў залу гвалтам (сілаю)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
наадбіра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.
1. Адабраць, захапіць сілаю многа чаго‑н.
2. Адабраць з аднастайных прадметаў значную колькасць чаго‑н. Наадбіраць спелых яблык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыму́сам, прысл.
Сілаю, прымушэннем. Мне таксама зрабілася няёмка, быццам я нахабна, прымусам, вырваў у яе [Міхаліны] найвялікшую тайну, якую яна цяпер старанна хавае ад людзей.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
compulsory
[kəmˈpʌlsəri]
adj.
1) прымусо́вы, абавя́зкавы
compulsory education — абавя́зкавае навуча́ньне
2) накі́нуты, навя́заны сі́лаю
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
наси́льно мил не бу́дешьпосл. сілко́м не бу́дзеш лю́бы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плі́шчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; незак.
Разм.Сілаю лезці куды‑н., праціскацца. — Куды плішчыцеся? — сярдзіта прамовіла .. [Натальцы] якаясь цётка.Колас.Кожны некуды плішчыўся і абавязкова з ручной паклажай.Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wrest[rest]v.
1. вырыва́ць (сілаю);
He wrested the door open. Ён узламаў дзверы.
2. дамага́цца; вырыва́ць (згоду);
wrest a confession дамага́цца прызна́ння
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ВАСІ́ЛЬЕЎ (Павел Мікалаевіч) (25.12.1910, г. Зайсан Усходне-Казахстанскай вобл. — 1937),
рускі паэт. З сям’і сямірэчанскіх казакаў. Працаваў на Д. Усходзе матросам, старацелем на залатых прыісках. Пра гэта ў кнігах нарысаў «У залатой разведцы» (1930) і «Людзі ў тайзе» (1931). У вершах і паэмах («Песня пра пагібель казачага войска», 1928—32; «Саляны бунт», 1933; «Хрысталюбаўскія паркалі», 1935—36) падаецца быт сямірэчанскага казацтва, узнаўляюцца падзеі грамадз. вайны, калектывізацыі. Аўтар паэм «Лета» (1932), «Жнівень» (1932—34), «Адна ноч» (1933), «Кулакі» (1936) і інш. Паэт ліра-эпічнага складу. Востраканфліктная, напоўненая сац. супярэчнасцямі свайго часу, паэзія Васільева адметная сілаю і выразнасцю вобразаў, страснасцю светаўспрымання, сакавітасцю мовы, блізкасцю да народна-песеннай творчасці. Рэпрэсіраваны. Рэабілітаваны пасмяротна.