sergeant-major [ˌsɑ:dʒəntˈmeɪdʒə] n. ста́ршы сяржа́нт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

старпа́м м., мор. (ста́ршы памо́чнік) старпо́м (ста́рший помо́щник)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

домакіраўні́к, ‑а, м.

Старшы адміністратар домакіраўніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

flying officer [ˈflaɪɪŋˌɒfɪsə] n. ста́ршы лейтэна́нт (у брытанскай авіяцыі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

старпо́м (ста́рший помо́щник) мор. старпо́м, -ма м. (ста́ршы памо́чнік);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

архідыя́кан, ‑а, м.

Старшы дыякан пры мітрапаліце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Маршалак (этнагр.), гл. Старшы баярын

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ка́мер-лаке́й, ‑я, м.

Уст. Старшы прыдворны лакей.

[Ням. Kammerlackei.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гало́ўны, -ая, -ае.

1. Самы важны, асноўны.

Г. тэзіс даклада.

Галоўная гераіня п’есы.

2. Які ўзначальвае каго-, што-н., старшы па службе; які падпарадкоўвае іншых.

Г. інжынер завода.

Г. сказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лейтэна́нт м. лейтена́нт;

○ мало́дшы л. — мла́дший лейтена́нт;

ста́ршы л. — ста́рший лейтена́нт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)