ДУНС СКОТ ((Duns Scotus) Іаан) (каля 1266, Дунс, каля г. Берык-апон-Туід, Вялікабрытанія — 8.11.1308),

сярэдневяковы тэолаг, філосаф. Заснавальнік новай францысканскай школы. Вучыўся і выкладаў у Оксфардзе, Парыжы, Кёльне. Яго вучэнне (скатызм) процістаяла дамініканскай схаластыцы — тамізму. Імкнуўся аддзяліць філасофію ад тэалогіі, розум ад веры, даказваў немагчымасць рацыяналістычнага абгрунтавання тэалагічных ідэй стварэння з нічога. Адно з цэнтр. палажэнняў яго вучэння — свабода волі, сцвярджаў прымат волі над інтэлектам. У пазнанні лічыў галоўнай пачуццёвую інтуіцыю, на аснове якой інтэлект стварае індывід. вобраз рэчы, у працэсе абстракцыі ўтвараецца агульнае паняцце.

т. 6, с. 261

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІАА́Н ДУНС СКОТ (Johannes Duns Scotus),

гл. Дунс Скот Іаан.

т. 7, с. 136

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Фіцджэральд Фрэнсіс Скот

т. 16, с. 419

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Паразінскі Скот Эдвард

т. 18, кн. 1, с. 438

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

скаці́на ж., разг.

1. собир. скот м., скоти́на;

па́свіць ~ну — пасти́ скот (скоти́ну);

2. презр. скоти́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гавя́да собир., ж., обл. скот (крупный рогатый)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жывёла ж.

1. (живое существо) живо́тное ср.;

2. собир. скот м., скоти́на;

3. перен., бран. скот м., скоти́на

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

быдлё собир., ср., обл. скоти́на ж., скот м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рога́тый в разн. знач. рага́ты;

рога́тый скот рага́тая жывёла.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бы́дла ср.

1. собир., разг. скот м., скоти́на ж.;

2. перен., прост., бран. (о человеке) скот м., скоти́на ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)