газава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
газава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВІНТАВЫ́ РУХ цвёрдага цела, механічны рух, які складаецца з прамалінейнага паступальнага руху з пастаяннай скорасцю і вярчальнага руху з пастаяннай вуглавой скорасцю вакол восі, паралельнай напрамку паступальнай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ВУГЛАВО́Е ПАСКАРЭ́ННЕ,
вектарная велічыня , якая характарызуе хуткасць змены вуглавой
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гідро́метр
(ад гідра- + -метр)
прыбор для вызначэння ўзроўню вады ў водным басейне, а таксама
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ско́расць, ‑і,
1. Ступень хуткасці руху каго‑, чаго‑н. або распаўсюджання чаго‑н.
2. Ступень хуткасці, з якой адбываецца які‑н. працэс, дзеянне і пад.
3.
4. Ступень хуткасці руху або вярчэння некаторых машын (аўтамабіля, матацыкла, станка і пад.), якая залежыць ад спосабу счаплення шасцярон.
5. У фізіцы — адносіны пройдзенага целам шляху да адпаведнага прамежку часу.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глі́сер
(
лёгкае быстраходнае марское судна, якое пры вялікай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сапло́, ‑а,
Канал спецыяльнага профілю, прызначаны для разгону вадкасцей ці газаў да пэўнай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВУГЛАВА́Я СКО́РАСЦЬ,
вектарная велічыня , якая характарызуе скорасць вярчэння цвёрдага цела. Модуль вуглавой
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГРУПАВА́Я СКО́РАСЦЬ
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рыча́г, -а́,
1. Устройства, якое мае пункт апоры і служыць для ўраўнаважвання большай сілы пры дапамозе меншай, а таксама для выканання якой
2.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)