заганары́цца сов. загорди́ться, возгорди́ться, вознести́сь, возомни́ть о себе́; зачва́ниться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пабудава́цца сов. (построить себе дом и т. п ) постро́иться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пло́іцца несов.

1. плои́ть себе́ во́лосы;

2. страд. плои́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недурно́й

1. нядрэ́нны, няке́пскі, неблагі́; (ничего себе) нішто́ сабе́;

2. (о внешности) нябры́дкі; (красивый) прыго́жы; (ничего себе) нішто́ сабе́ (з тва́ру, з вы́гляду).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПРАРО́КАЎ (Барыс Іванавіч) (9.5.1911, г. Іванава, Расія—19.9.1972),

расійскі графік. Нар. маст. СССР (1971). Чл.-кар. АМ СССР (1954). Вучыўся ў маскоўскім Вышэйшым маст. ін-це (1929—31). Супрацоўнічаў з газ. «Комсомольская правда», час. «Смена», «Крокодил». Стварыў серыі малюнкаў: «Вось яна, Амерыка!» (1948—49), «За мір» (1950), «Маякоўскі пра Амерыку» (1951—54), «Гэта не павінна паўтарыцца!» (1958—59), «Барацьба» (1969—70). Творам характэрны вострая публіцыстычнасць, напружаныя танальныя кантрасты. Дзярж. прэміі СССР 1950, 1952.

Тв.:

О времени и о себе. М., 1979.

Літ.:

Кислякова И.В. Б.​Пророков — художник-борец. Л., 1985.

Б.Прарокаў. Каля Бабінага Яра. З серыі «Гэта не павінна паўтарыцца!». 1958—59.

т. 13, с. 16

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

перекупа́ться​II сов., разг. (слишком долго купаясь, причинить себе вред) перакупа́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падмалява́цца сов., разг. (немного покрасить себе что-л.) подкра́ситься, подмалева́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ушало́паць сов., прост.

1. раскуме́кать;

2. вбить себе́ в го́лову

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уяві́ць сов. вообрази́ть, предста́вить;

◊ уяві́(це) сабе́ — предста́вь(те) себе́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПІЯ́Ф (Piaf) Эдзіт [сапр. Гасьён (Gassion) Эдзіт Джавана; 19.12.1915, Парыж — 11.10.1963], французская эстрадная спявачка-шансанье. З 1930 выступала ў кабарэ і эстрадных т-рах, з 1956 у т-ры «Алімпія» ў Парыжы. Валодала багатым адценнямі голасам. Яе выканальніцкую манеру вылучалі экспрэсія ў спалучэнні з прастатой. Стварыла лірычную песню-споведзь, працягвала традыцыю стылю «песнь франц. вуліцы», у які прыўнесла трагічныя матывы, была аўтарам многіх з іх. Знялася ў фільмах «Безыменная зорка», «Парыж працягвае спяваць», «Фрэнчканкан» і інш. Аўтар мемуараў.

Тв.:

Рус. пер. — На балу удачи. М., 1965;

Книга о себе // Театр. 1965. №1—5.

Лит.: Берто С. Эдит Пиаф: Пер с фр. М., 1991; Дюкло П., Мартен Ж Эдит Пиаф: Пер. с фр. Смоленск, 1997.

Э.Піяф.

т. 12, с. 398

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)