збрэ́ндзіць
‘страціць розум, звар'яцець’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збрэ́нджу |
збрэ́ндзім |
| 2-я ас. |
збрэ́ндзіш |
збрэ́ндзіце |
| 3-я ас. |
збрэ́ндзіць |
збрэ́ндзяць |
| Прошлы час |
| м. |
збрэ́ндзіў |
збрэ́ндзілі |
| ж. |
збрэ́ндзіла |
| н. |
збрэ́ндзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збрэ́ндзі |
збрэ́ндзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збрэ́ндзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзіця́чы, -ая, -ае.
1. гл. дзеці.
2. перан. Неўласцівы даросламу, нясталы.
Вырас, а розум д.
Дзіцячыя разважанні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
малоу́мный сла́бы на ро́зум, дурнава́ты.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
успрыма́льны, -ая, -ае.
Які лёгка ўспрымае што-н.
У. розум.
У. да інфекцыйных хвароб чалавек.
|| наз. успрыма́льнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інтэле́кт, -у, М -кце, м.
Розум (у 1 знач.), здольнасць чалавека мысліць і разважаць.
Высокі і.
|| прым. інтэлектуа́льны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жыццядзе́йны, -ая, -ае.
1. Здольны выконваць жыццёвыя функцыі.
Ж. орган.
2. перан. Дзейны, энергічны.
Ж. розум.
|| наз. жыццядзе́йнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ачу́ліць
‘прывесці да прытомнасці, наставіць на розум каго-небудзь, што-небудзь (галаву і пад.)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ачу́лю |
ачу́лім |
| 2-я ас. |
ачу́ліш |
ачу́ліце |
| 3-я ас. |
ачу́ліць |
ачу́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
ачу́ліў |
ачу́лілі |
| ж. |
ачу́ліла |
| н. |
ачу́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ачу́ль |
ачу́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ачу́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ачу́льваць
‘прыводзіць да прытомнасці, настаўляць на розум каго-небудзь, што-небудзь (галаву і пад.)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ачу́льваю |
ачу́льваем |
| 2-я ас. |
ачу́льваеш |
ачу́льваеце |
| 3-я ас. |
ачу́львае |
ачу́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ачу́льваў |
ачу́львалі |
| ж. |
ачу́львала |
| н. |
ачу́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ачу́львай |
ачу́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ачу́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
образу́мленный разг. абразу́млены, наве́дзены на ро́зум;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
непаваро́тлівы, -ая, -ае.
1. Павольны, марудны, няспрытны ў рухах.
Непаваротлівае дзіця.
2. перан. Някемлівы, нерухавы (у справах).
Н. розум.
|| наз. непаваро́тлівасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)