каласніко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да каласніка. Каласніковая рашотка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

grate​1 [greɪt] n. рашо́тка (у каміне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grating​1 [ˈgreɪtɪŋ] n. металі́чная рашо́тка; кра́ты (на вокнах, дзвярах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

grille, grill [grɪl] n. металі́чная рашо́тка, кра́ты (асабліва ў акне або дзвярах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Рашаце́нь ’слупы ў азяродзе’ (Станк., Сл. ПЗБ), рашо́тка ’тс’ (Сл. ПЗБ). Гл. рашо́тка 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кра́ты

(польск. kraty, ад лац. crates)

металічная рашотка на вокнах, на дзвярах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Ábstreicher m -s, - палаві́к, рашо́тка (для выцірання ног)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Rost II m -es, -e тэх. рашо́тка; каласнікі́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пераплёт, -у, М -лёце, мн. -ы, -аў, м.

1. гл. пераплесці.

2. Цвёрдая вокладка, у якую, пераплятаючы, устаўляюць кнігу, сшытак і пад.

Скураны п.

3. Рама, рашотка, агароджа з перакрыжаваных перакладзін.

Аконны п.

4. перан. Складанае, цяжкае становішча.

Трапіць у п.

|| прым. пераплётны, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

БРАВЭ́ ((Bravais) Агюст) (28.8.1811, г. Ананэ, Францыя — 30.3.1863),

французскі крышталёграф. Чл. Парыжскай АН (1854), праф. політэхнічнай школы ў Парыжы. Паклаў пачатак геам. тэорыі структуры крышталёў: знайшоў асн. віды прасторавых рашотак (1848; гл. Бравэ рашотка).

т. 3, с. 226

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)