rozpruć

зак. распароць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нараспо́рваць сов. (во множестве) распоро́ть; см. распаро́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падпаро́ць, ‑пару, ‑пораш, ‑пора; зак., што.

Трохі распароць знутры. Падпароць падкладку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаро́ць, -пару́, -по́раш, -по́ра; -пары́; зак., чаго.

1. Распароць нейкую колькасць чаго-н. сшытага.

Н. сарочак.

2. Пашкодзіць чым-н. вострым.

Н. руку.

|| незак. напо́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нараспо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Распароць вялікую колькасць чаго‑н. Нараспорваць старой бялізны на анучы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапаро́ць, ‑пару, ‑пораш, ‑пора; зак., што.

Разм. Скончыць распорванне чаго‑н.; распароць да пэўнага месца. Дапароць плацце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распо́раты

1. распо́ротый;

2. распо́ротый; вспо́ротый, разре́занный;

1, 2 см. распаро́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расшы́ць, -шы́ю, -шы́еш, -шы́е: -шы́ты; зак., што.

1. Распароць сшытае.

Р. кнігу.

2. Упрыгожыць узорным шыццём. вышыўкай.

Р. сурвэтку гладдзю.

|| незак. расшыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. расшыва́нне, -я, н. і расшы́ўка, -і, ДМ -шы́ўцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Растрыбушы́ць ’распароць, спустошыць, растрэсці ўнутранасці’ (ТСБМ, Бяльк., Байк. і Некр.), росторбушы́ць ’тс’ (ТС). Гл. трыбушыць, трыбух.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

напаро́ць, ‑пару, ‑пораш, ‑пора; зак.

1. чаго. Распароць нейкую колькасць чаго‑н. сшытага. Напароць старых сарочак.

2. што. Наскочыўшы на што‑н. вострае, параніць сябе. Напароць руку на цвік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)