ремонти́ровать​I

1. сов., уст. адрамантава́ць;

2. несов. рамантава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

renovieren [-'vi:-] vt аднаўля́ць, рамантава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дапра́віць

‘скончыць выпраўляць, рамантаваць што-небудзь; скончыць кіраваць чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дапра́ўлю дапра́вім
2-я ас. дапра́віш дапра́віце
3-я ас. дапра́віць дапра́вяць
Прошлы час
м. дапра́віў дапра́вілі
ж. дапра́віла
н. дапра́віла
Загадны лад
2-я ас. дапра́ў дапра́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час дапра́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

reparíeren vt пра́віць, рамантава́ць, рапарава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пячні́к, печніка, м.

Той, хто ўмее рабіць і рамантаваць печы. Пячнік кельняй размешваў у карыце цэментавы раствор і насвістваў песеньку. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

decorate [ˈdekəreɪt] v.

1. упрыго́жваць, аздабля́ць

2. адстро́йваць, рамантава́ць (кватэру)

3. узнагаро́джваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rehabilitate [ˌri:əˈbɪlɪteɪt] v.

1. рэабілітава́ць (у розных знач.)

2. аднаўля́ць; рамантава́ць; рэканструява́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Рэпарава́ць ’рамантаваць’ (Сл. ПЗБ). З польск. reperować ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

refit​2 [ˌri:ˈfɪt] v.

1. рамантава́ць

2. пераабсталёўваць (карабель, яхту і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рапарава́ць

(польск. reparować, ад лац. reparare)

разм. папраўляць, рамантаваць (напр. р. абутак).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)