Аўтаматычнае навядзенне па цэль (самалёта, ракеты і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвердапа́ліўны, ‑ая, ‑ае.
Які працуе на цвёрдым паліве (пра рухавік ракеты).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асвятля́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаны Для штучнага асвятлення. Асвятляльны прыбор. Асвятляльныя ракеты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самакірава́льнасць, ‑і, ж.
Аўтаматычны рух чаго‑н. па зададзенаму курсу. Самакіравальнасць ракеты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БРАЎН ((Braun) Вернер фон) (23.3.1912, г. Выжыск, Польшча — 5.6.1977),
канструктар ракетнай і касм. тэхнікі. Вучыўся ў Цюрыхскім і Берлінскім тэхнал. ін-тах, Берлінскім ун-це. Гал. канструктар балістычнай ракеты «Фау-2», якая выкарыстана для абстрэлу Вялікабрытаніі і Нідэрландаў у час 2-й сусв. вайны. Адзін з кіраўнікоў ваен. даследчага ракетнага цэнтра Германіі ў Пенемюндзе (1937—45). З 1945 у ЗША, дзе ўзначальваў Службу праектавання і распрацоўкі ўзбраення арміі ЗША. Пад яго кіраўніцтвам распрацаваны ракеты «Рэдстоўн», ракеты-носьбіты «Юпітэр», «Сатурн», ШСЗ «Эксплорэр», касм. караблі «Апалон».
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БОЕГАЛО́ЎКАракеты,
галаўная частка ракеты, прызначаная для непасрэднага паражэння цэляў. Складаецца з корпуса, баявога зараду, падрыўнога прыстасавання і засцерагальна-выканаўчага механізма. Баявы зарад у залежнасці ад прызначэння можа быць ядзерным або звычайным. У стратэгічных ракет бывае адна або некалькі боегаловак, якія аддзяляюцца ў пэўных пунктах траекторыі яе палёту.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
салютацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для салюту (у 1 знач.). Салютацыйныя ракеты. Салютацыйны зарад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
састыкава́цца, ‑куецца; зак.
Злучыцца адно з адным. Ракеты зблізіліся на арбіце і аўтаматычна састыкаваліся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ракетано́сны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да ракетаносца; які мае на ўзбраенні ракеты. Ракетаносны карабель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПРОЦІРАКЕ́ТА,
разнавіднасць кіроўнай ракеты для паражэння на траекторыях палёту ракет стратэгічнага, аператыўна-тактычнага і тактычнага прызначэння і іх галаўных частак. Мае звышгукавую скорасць палёту, аснашчана асколачна-фугаснымі і ядзернымі баявымі часткамі. П. маюць універсальныя зенітныя ракетныя комплексы, якія забяспечваюць проціракетную і процісамалётную абарону, агнявыя комплексы проціракетнай абароны. У якасці П. выкарыстоўваюць міжкантынент. балістычныя ракеты з многазараднымі галаўнымі часткамі.
