разбира́ть несов.

1. в разн. знач. разбіра́ць;

2. (какой-л. вопрос) разбіра́ць; (рассматривать) разгляда́ць;

3. разг. (охватывать, оказывать сильное воздействие) разбіра́ць; (охватывать — о чувстве, желании и т. п.) браць, ахо́пліваць, аго́ртваць, апано́ўваць; см. разобра́ть;

◊

брать не разбира́я браць не разбіра́ючы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дэшыфрава́ць

(фр. déchiffrer)

разбіраць напісанае шыфрам, тайнапісам або невядомым алфавітам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dissect [dɪˈsekt] v.

1. анатамі́раваць

2. разбіра́ць, аналізава́ць

3. рассяка́ць; разрэ́зваць, разраза́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

rozkupywać

незак. раскупляць; раскупліваць; разбіраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozpatrywać

незак. разглядаць, абмяркоўваць, разбіраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

segregować

незак. размяркоўваць, разбіраць, сартаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

entzíffern vt расшыфро́ўваць, разбіра́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Разма́шчываць, размо́шчываць ’разбіраць падлогу’ (Юрч. СНЛ), размасці́ць ’разабраць падлогу’ (там жа). Ад раз- і масці́ць (гл.), параўн. мост ’падлога’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прыла́дак, ‑дка, м.

Разм. Тое, што і прыбор (у 1 знач.). Пасля абеду бацька пачаў разбіраць свой рэчавы мяшок. Выцягнуў прыладак для галення: брытву, асялок і памазок. Сяркоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozbierać

незак.

1. распранаць;

2. разбіраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)