адце́рці сов., в разн. знач. оттере́ть;
а. пля́му — оттере́ть пятно́;
а. нагу́ сне́гам — оттере́ть но́гу сне́гом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пля́йма ’пляма’ (Касп., Нас., Растарг.; ашм., Стан.; дубр., ЛА, 3; шуміл., Сл. ПЗБ), кляйміць ’пляміць’ (Стан.). Відаць, да пляма (гл.) з устаўным ‑и‑, як у войстры < востры. Плямлю/ плойма ’пляма’ (беш., Нар. сл.), плямо, пляшкі ’тс’ (паст., чэрв., беш., ЛА, 3) аформлены пад уплывам рус. пятно ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
оттира́ться
1. (исчезать от трения) адціра́цца;
пятно́ оттира́ется пля́ма адціра́ецца;
2. страд. адціра́цца; адціска́цца, адпіха́цца; см. оттира́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
затере́ть сов., в разн. знач. заце́рці, мног. пазаціра́ць;
затере́ть пятно́ заце́рці пля́му;
су́дно затёрло льда́ми су́дна заце́рла лёдам;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ма́слены прил., в разн. знач. ма́сляный;
~ная по́мпа — ма́сляный насо́с;
~ная пля́ма — ма́сляное пятно́;
◊ ма́сла ~нае — ма́сло ма́сляное
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подпа́лина
1. (подпалённое место) падпа́ліна, -ны ж.;
2. (рыжевато-жёлтое пятно на шерсти) падпа́ліна, -ны ж., паджа́рына, -ны ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чарні́льны черни́льный;
~ная пля́ма — черни́льное пятно́;
○ ч. мяшо́к — зоол. черни́льный мешо́к;
ч. арэ́шак — черни́льный оре́шек;
◊ ~ная душа́ — черни́льная душа́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Радзі́мы ’родны, свой (ад нараджэння); спадчынны’ (ТСБМ, Нас.), радзімы ’прыродны, ад роду’ (ТС). Ад радзіць 1 (гл.) па ўзору любімы. Сюды ж радзі́мы знак ’прыроджаная плямка на целе чалавека’ (Шат., Сцяшк.; ашм., Стан.), радзі́мая заме́тка ’тс’ (Сл. ПЗБ), радзі́мка ’тс’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), радзі́мае це́ла ’непашкоджанае месца на целе’ (Ян.), радзі́мы дзень ’дзень нараджэння’ (Мат. Гом.), параўн. рус. роди́мое пятно́, укр. роди́мка, родима пляма ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
лы́сіна ж.
1. лы́сина, плешь, плеши́на;
2. (белое пятно на лбу у животных) лы́сина; пролы́сина, прото́чина;
3. (непокрытое растительностью место) пролы́сина
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отме́тина ж.
1. (у животных) ме́та, -ты ж., ме́тка, -кі ж.; (пятно) ла́піна, -ны ж.;
2. (знак) знак, род. зна́ка м.; (метка) ме́тка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)