Пятні́к ’гняздо, у якім паварочваецца вось варот’ (Нас., Касп., Нік. Очерки), ’прыстасаванне, пры дапамозе якога дзверы прымацоўваліся да вушакоў’ (Варл.), пя́тнік ’вушак, да якога прымацоўваюцца дзверы завесамі; вушак наогул’ (Бяльк., Мат. Маг.), укр.пʼятни́к ’крук, на які навешваюцца дзверы’, рус.дыял.пятни́к ’прыстасаванне для навешвання дзвярэй, варот’, славен.petník ’завесы ў варотах; вушак; парожак’. Прасл.дыял.*pętьnikъ, якое Бязлай (2, 32) параўноўвае з ц.-слав.пятьно ’шпора, астрога, пыж’, літ.pentìnas ’шпора’, ùžpentis ’шпора ў пеўня’, лат.piêsis ’шпора’. Міклашыч (239) выводзіў з *pęta ’пята’ (гл. пята́), Фрэнкель (571) меркаваў пра кантамінацыю *pęta і *pęti (гл. пяць). Гл. таксама напіта.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
wad
[wɑ:d]1.
n.
1) кава́лачак, камя́к -а́m. (ва́ты, во́ўны)
2) тугі́ скру́так, па́чак -ка m.
a wad of bills — па́чак банкно́таў
3) клак -а, пыж -а́m. (у стрэ́льбе, патро́не)
4) Sl. гро́шы pl., бага́цьце n.
2.
v.t.
1) затыка́ць
2) забіва́ць кла́кам
3) набіва́ць (ко́ўдру, матра́с)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)