Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ры́тый
1.прич. капа́ны; ры́ты;
2.прил. (о бархате), уст.пушы́сты; з ціснёным узо́рам.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
fuzzy[ˈfʌzi]adj.
1. неакрэ́слены; невыра́зны; цьмя́ны ( пра гук, адлюстраванне і г.д.)
2.пушы́сты (пра валасы, шэрсць)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ва́та, ‑ы, ДМ ваце, ж.
Пушысты, валакністы матэрыял, звычайна з бавоўны, прызначаны для медыцынскіх, бытавых і тэхнічных мэт. Ваваўняная вата. Шарсцяная вата. Паліто на ваце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
downy
[ˈdaʊni]
adj.
1) пушы́сты; мя́ккі, пу́хкі
2) пухо́вы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fluffy
[ˈflʌfi]
adj.
пушы́сты; пу́хкі (це́ста); мя́ккі, мя́кенькі, як пух
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fláuschigaпушы́сты, касма́ты з во́рсам (пра тканіну)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пашмо́ргваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што і чым.
Разм. Час ад часу, злёгку шморгаць. Дыхаючы ў цёплы, пушысты шалік, ён стараецца і ісці, і носам пашморгваць — як найцішэй...Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
На́рап (нарой) ’дробны, пушысты снег, які скрыпіць пад палазамі’ (Нас.), на́раплівы: наропливая дорога ’дарога, пакрытая такім снегам’ (там жа). Да гукапераймальнага poni, што перадае скрып снегу, гл. карын.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кудзе́лісты, ‑ая, ‑ае.
Разм. Падобны на кудзелю; лахматы, пушысты. Кудзелістыя валасы. Кудзелістая барада./ Пра дым, туман, хмары і пад. З ракі пацягнула вільготнай свежасцю, ветрык разарваў пасму туману і кудзелістыя абрыўкі яго пагнаў на луг.Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)