перашпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць; зак., што.

1. Расшпіліўшы, зашпіліць нанава, іначай. Перашпіліць паліто.

2. Прышпіліць, прыкалоць іначай, у другім месцы. Перашпіліць бант.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшпілі́ць, ‑шпілю, ‑шпіліш, ‑шпіліць; зак., што.

Далучыць да чаго‑н. пры дапамозе шпількі, сашчэпкі і пад.; прышпіліць. Падшпіліць валасы. Падшпіліць спраўку да заявы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

приткну́ть сов., разг., в разн. знач. прыткну́ць; (приколоть, пришпилить — ещё) прышпілі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

vórstecken vt

1) прыкало́ць, прышпілі́ць (спераду)

2) ста́віць, намяча́ць (мэту)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прычапі́ць, -чаплю́, -чэ́піш, -чэ́піць; -чэ́плены; зак., што.

1. Зачапіўшы за што-н., прывесіць або прышпіліць (разм.) да чаго-н.

П. значок.

2. Счапіўшы, далучыць, прымацаваць.

П. касілку да трактара.

|| незак. прычэ́пліваць, -аю, -аеш, -ае і прычапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прычэ́пка, -і, ДМ -пцы, ж. (да 2 знач.) і прычэ́пліванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прышпі́лены

1. пришпи́ленный, прико́лотый, нако́лотый;

2. пристёгнутый;

3. перен., разг. пристёгнутый;

1-3 см. прышпілі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

upiąć

зак. прышпіліць; прыкалоць;

upiąć włosy — закалоць валасы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прышпі́льваць несов.

1. пришпи́ливать, прика́лывать, нака́лывать;

2. пристёгивать;

3. перен., разг. (присоединять) пристёгивать;

1-3 см. прышпілі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приколо́ть сов.

1. (прикрепить) прыкало́ць, мног. папрыко́лваць; (прикрепить булавкой — ещё) прышпілі́ць, мног. папрышпі́льваць;

2. (умертвить) прыкало́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыткну́ць

1. (прышпіліць) ánstecken vt;

2. (рэчы і г. д.) hinéinstecken vt, verstáuen vt;

прыткну́ць у кут (куто́к) in die Écke verstáuen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)