sugar-coat

[ˈʃʊgər,koʊt]

v.t.

1) пакрыва́ць цу́крам

2) Figur. прыхаро́шваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

лакірава́ць

(ням. lackieren)

1) пакрываць лакам;

2) перан. прыхарошваць, хаваючы недахопы (напр. л. рэчаіснасць).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

verbrämen vt

1) прыхаро́шваць

2) гавары́ць намёкамі [асцяро́жна, мя́кка]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verníedlichen vt прыхаро́шваць, замо́ўчваць хі́бы; прымянша́ць небяспе́ку

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

übertǘnchen vt

1) зафарбо́ўваць

2) прыхаро́шваць, зама́зваць (недахопы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

лакірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак., што.

1. Пакрываць лакам.

Л. мэблю.

2. перан. Прыхарошваць, ідэалізаваць.

Л. рэчаіснасць.

|| зак. адлакірава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны (да 1 знач.).

|| наз. лакірава́нне, -я, н. (да 1 знач.) і лакіро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

|| прым. лакіро́вачны, -ая, -ае (да 1 знач.) і лакірава́льны, -ая, -ае (да 1 знач.), лакірава́ны, -ая, -ае і лакіро́ваны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приукра́шивать несов.

1. (немного украшать) (тро́хі) упрыго́жваць, (тро́хі) прыбіра́ць, (тро́хі) аздабля́ць;

2. перен. прыхаро́шваць; (преувеличивать) перабо́льшваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скра́шивать несов.

1. (делать более красивым, привлекательным) прыхаро́шваць;

2. (делать менее неприятным, легче переносимым) паляпша́ць; аблягча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лакірава́ць

(ням. lackieren)

1) пакрываць лакам (напр. л. мэблю);

2) перан. прыхарошваць, хаваючы недахопы (напр. л. рэчаіснасць).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

ідэалі́ст

(фр. idéaliste, ад п.-лац. idealis = ідэальны, ад гр. idea = паняцце)

1) паслядоўнік ідэалізму 1;

2) чалавек, схільны ідэалізаваць, прыхарошваць рэчаіснасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)