1) адхіле́ньне (ад кіру́нку, пра́віла), збачэ́ньне
2) адступле́ньне n. (ад пля́ну, пра́ўды)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
vestige[ˈvestɪdʒ]n.
1.anat. аста́так, рудыме́нт
2. след, знак;
not a vestige of truth ані́ кро́плі пра́ўды
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Vis veritatis maxima est
Сіла праўды вельмі вялікая.
Сила правды очень велика.
Гл.: Emergit...
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
ДЭ́ЙВІСА МО́РА (Davis Sea),
ускраіннае мора Індыйскага ак., каля берагоў Усх. Антарктыды. Абмывае Бераг Праўды. Пл. 21 тыс.км². Глыб. да 1369 м. Салёнасць 33—33,5‰. Круглы год укрыта льдамі. На ўзбярэжжы — антарктычная навук. станцыя Мірны (Расія). Названа ў гонар капітана аўстрал. экспедыцыйнага судна «Аўрора» Дж.К.Дэйвіса.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
approximation
[ə,prɑ:ksɪˈməɪʃən]
n.
1) набліжэ́ньне n.
an approximation to the truth — набліжэ́ньне да пра́ўды
2) прыблі́зная велічыня́(су́ма, лік)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
здага́длівы, ‑ая, ‑ае.
Які лёгка знаходзіць правільнае рашэнне; кемлівы. Заўсёды праніклівыя і здагадлівыя дзяўчаты абвясцілі, што Шапятовіч ажаніўся.Шамякін.Здагадлівы Ёсіп быў недалёка ад праўды. І ён, і Макар уеліся Анісу ў косці.Дуброўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
umiłowanie
н.кніжн. любоў, любасць; замілаванне;
umiłowanie prawdy — любоў да праўды
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АЛЕМА́НЫ, аламаны (Alemanni, Alamanni),
германскае племя. Упершыню ўпамінаецца ў пач. 3 ст. У 5 ст. засялілі тэр. сучаснай паўд.-зах. Германіі, Эльзаса і ўсх. Швейцарыі. На тэр. іх рассялення дзейнічала Алеманская праўда (гл. ў арт.Варварскія праўды). У 10 ст. ў складзе каралеўства Германія ўтварылася племянное герцагства Алеманія, або Швабія. Ад слова «алеманы» паходзяць назвы Германіі і немцаў у шэрагу еўрап. моў.