пыхаце́ць
‘праяўляць пыху, фанабэрыстасць, ганарыстасць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пыхаце́ю |
пыхаце́ем |
| 2-я ас. |
пыхаце́еш |
пыхаце́еце |
| 3-я ас. |
пыхаце́е |
пыхаце́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пыхаце́ў |
пыхаце́лі |
| ж. |
пыхаце́ла |
| н. |
пыхаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пыхаце́й |
пыхаце́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пыхаце́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
непако́іцца, -ко́юся, -ко́ішся, -ко́іцца; незак.
1. Адчуваць неспакой, трывогу; хвалявацца.
Н. перад дакладам.
2. Праяўляць клопат, турбавацца.
Н. за сына.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аглюцінава́ць
‘праявіць (праяўляць) аглюцінацыю; ажыццявіць (ажыццяўляць аглюцінацыю)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аглюціну́ю |
аглюціну́ем |
| 2-я ас. |
аглюціну́еш |
аглюціну́еце |
| 3-я ас. |
аглюціну́е |
аглюціну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аглюцінава́ў |
аглюцінава́лі |
| ж. |
аглюцінава́ла |
| н. |
аглюцінава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аглюціну́й |
аглюціну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аглюціну́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аглюцінава́ць
‘праявіць (праяўляць) аглюцінацыю; ажыццявіць (ажыццяўляць аглюцінацыю)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аглюціну́ю |
аглюціну́ем |
| 2-я ас. |
аглюціну́еш |
аглюціну́еце |
| 3-я ас. |
аглюціну́е |
аглюціну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аглюцінава́ў |
аглюцінава́лі |
| ж. |
аглюцінава́ла |
| н. |
аглюцінава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аглюціну́й |
аглюціну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аглюцінава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
міло́сціць
‘праяўляць міласць, паважаць, песціць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
міло́шчу |
міло́сцім |
| 2-я ас. |
міло́сціш |
міло́сціце |
| 3-я ас. |
міло́сціць |
міло́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
міло́сціў |
міло́сцілі |
| ж. |
міло́сціла |
| н. |
міло́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
міло́сці |
міло́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
міло́сцячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лютава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; незак.
1. Праяўляць лютасць, жорсткасць.
Лютуе вораг.
2. перан. Праяўляцца з вельмі вялікай сілай.
Лютавала зіма.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
псіхава́ць, псіху́ю, псіху́еш, псіху́е; псіху́й; незак. (разм.).
Траціць псіхічную раўнавагу; праяўляць нервознасць.
|| аднакр. псіхану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хітры́ць, -ру́, -ры́ш, -ры́ць; -ры́м, -рыце́, -ра́ць; незак.
Праяўляць хітрасць.
Не трэба х.
|| зак. схітры́ць, -ру́, -ры́ш, -ры́ць; -ры́м, -рыце́, -ра́ць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ва́жыцца, -жуся, -жышся, -жыцца; незак.
1. Вызначаць сваю вагу шляхам узважвання.
2. Праяўляць жаданне, намервацца зрабіць што-н. (разм.).
В. ударыць кіем.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наі́ўнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Праяўляць наіўнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)