underbid [ˌʌndəˈbɪd] v. (underbid) збіва́ць цану́, прапано́ўваць больш ні́зкую цану́ (на аўкцыёне)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

suggest

[səgˈdʒest]

v.t.

1) падка́зваць

2) прапано́ўваць; ра́іць

3) намяка́ць, рабі́ць намі́нку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дыктава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; незак.

1. Павольна вымаўляць, чытаць што-н., каб слухачы маглі запісваць.

Д. тэкст.

2. Прапаноўваць што-н. для безагаворачнага выканання.

Так яму дыктавала сумленне.

|| зак. прадыктава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны.

|| наз. дыкто́ўка, -і, ДМ -то́ўцы, ж. (да 1 знач.).

Пісаць пад дыктоўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

féilbieten* vt аддз. прапано́ўваць [выстаўля́ць] на про́даж

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

proffer

[ˈprɑ:fər]

1.

v.t.

прапано́ўваць; выка́зваць

We proffered regrets — Мы вы́казалі шкадава́ньне

2.

n.

прапано́ва f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

offer​2 [ˈɒfə] v.

1. прапано́ўваць;

offer help прапано́ўваць дапамо́гу;

Jim was offered a lift to the station. Джыму прапанавалі падвезці яго да станцыі.

2. прапано́ўваць да ўва́гі; выка́зваць, ака́зваць;

offer an opinion выка́зваць ду́мку, меркава́нне;

offer an apology прасі́ць прабачэ́ння;

offer resistance ака́зваць супраціўле́нне;

offer (up) prayers to God узно́сіць малі́твы да Бо́га

♦

offer one’s hand fml праця́гваць/падава́ць руку́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Theoríe f -, - í¦en тэо́рыя;

éine ~ áufstellen прапано́ўваць [высо́ўваць] тэо́рыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tender​4 [ˈtendə] v. fml прапано́ўваць;

tender for smth. падава́ць зая́ўку на што-н.;

tender one’s resignation падава́ць у адста́ўку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

beántragen vt прапано́ўваць, хада́йнічаць; падава́ць зая́ву (аб чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сва́таць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каго-што.

1. каму. Прапаноўваць каго‑н. у мужы ці ў жонкі; клапаціцца аб чыім‑н. шлюбе. Сваталі яму маладзіц, паўвёскі было ўдоў, а выбраць па душы жонку Хведар не мог. Паўлаў. Колькі разоў ён [Юзік] прабаваў сватаць Баранка. Крапіва.

2. Прасіць згоды на шлюб з кім‑н. (у жанчыны або ў яе родных). У Палікараўку прыехалі яны сватаць малодшую дачку Храпавіцкага за стрэчнага Юлісева брата. Мурашка.

3. перан. Разм. Настойліва прапаноўваць каго‑, што‑н.; клапаціцца пра набыццё каго‑, чаго‑н. Загадчык, калі сватаў мяне ў гэтую школу, хваліўся, што ў Міланьках — вялікі лес, глыбокая рака. Далідовіч. — Дзякую... і такога рысака сватаеш ты свайму калгасу? — насмешліва перабіў яго [Чарнова] Міхал. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)