Пракро́чваць, пракрочываць ’грашыць’ (Нас.), прабачэннепераход, перасячэнне граніцы’ (трох., Сл. ПЗБ). З польск. przekroczwać ’пераступаць; парушаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

stutter [ˈstʌtə] v. заіка́цца, запіна́цца;

He stuttered out an apology. Ён заікаючыся прамармытаў прабачэнне.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Pardon [-'dɔ̃:] m -s прабачэ́нне, лі́тасць;

~! праба́чце!, дару́йце!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pardon1 [ˈpɑ:dn] n.

1. дарава́нне, прабачэ́нне, выбачэ́нне;

I beg your pardon. Прашу прабачэння.

2. law памі́лаванне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

apology [əˈpɒlədʒi] n. прабачэ́нне, выбачэ́нне;

make/offer an apology to smb. for smth. прасі́ць прабачэ́ння ў каго́-н. за што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wybaczenie

н. прабачэнне;

prosić o wybaczenie — прасіць прабачэння

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПРЫМУСО́ВЫЯ МЕ́РЫ ВЫХАВА́ЎЧАГА ХАРА́КТАРУ ў крымінальным праве,

меры, якія прымяняюцца ў адносінах да непаўналетняга, які ўчыніў злачынства, што не ўяўляе вял. грамадскай небяспекі, або ўчыніў упершыню менш цяжкае злачынства. Паводле крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь замест прымянення крымін. пакарання суд можа пастанавіць абвінаваўчы прыгавор і назначыць такой асобе меры: перасцярогу (тлумачэнне непаўналетняму вынікаў паўторнага ўчынення злачынстваў, прадугледжаных законам); ускладанне абавязацельства публічна ў інш. форме, якую вызначыць суд, прынесці прабачэнне пацярпеламу; ускладанне на непаўналетняга абавязацельства ў наступным пакрыць сваімі сродкамі або працай нанесеныя ім страты; абмежаванне свабоды вольнага часу на пэўны тэрмін (забарона наведвання пэўных месц, абмежаванне знаходжання па-за домам у пэўныя часы сутак, абавязковая яўка для рэгістрацыі ў орган, які кантралюе яго паводзіны); змяшчэнне на тэрмін да 2 гадоў у спец. навуч.-выхаваўчую або лячэбна-выхаваўчую ўстанову. У выпадку злоснага ўхілення непаўналетняга ад выканання гэтых мер суд можа замяніць прызначаную меру на больш строгую.

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 13, с. 73

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Замо́ва ’заклінанне’. Укр. замо́ва ’тс’, польск. уст. zamowa ’закляцце’, н.-луж. zamołwaпрабачэнне, абаронная прамова’, чэш. уст. zámluva ’заказ, клятва’. Параўн. рус. паўн.-дзвін. замо́вка ’заступніцтва словам’, пецярб. замовле́ние ’замова’. Бязафіксны назоўнік ад дзеяслова *замовити > замовіць ’выклікаць мовай чароўную дзею’, утворанага ад кораня, прадстаўленага ў мова (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

przeproszenie

н. выбачэнне, прабачэнне;

za ~m — прабачце за выраз

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

апраўда́нне н.

1. (падсуднага) Frispruch m -(e)s, -sprüche;

2. (апраўдальны довад) Rchtfertigung f -, -en; Entschldigung f -, -en (прабачэнне, тлумачэнне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)