трансмутава́ ць
‘пераўтварыць (пераўтвараць ) што-небудзь у што-небудзь; пераўтварыцца (пераўтварацца) у што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Цяперашні час
адз.
мн.
1-я ас.
трансмуту́ ю
трансмуту́ ем
2-я ас.
трансмуту́ еш
трансмуту́ еце
3-я ас.
трансмуту́ е
трансмуту́ юць
Прошлы час
м.
трансмутава́ ў
трансмутава́ лі
ж.
трансмутава́ ла
н.
трансмутава́ ла
Загадны лад
2-я ас.
трансмуту́ й
трансмуту́ йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час
трансмуту́ ючы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трансмутава́ ць
‘пераўтварыць (пераўтвараць ) што-небудзь у што-небудзь; пераўтварыцца (пераўтварацца) у што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Будучы час
адз.
мн.
1-я ас.
трансмуту́ ю
трансмуту́ ем
2-я ас.
трансмуту́ еш
трансмуту́ еце
3-я ас.
трансмуту́ е
трансмуту́ юць
Прошлы час
м.
трансмутава́ ў
трансмутава́ лі
ж.
трансмутава́ ла
н.
трансмутава́ ла
Загадны лад
2-я ас.
трансмуту́ й
трансмуту́ йце
Дзеепрыслоўе
прош. час
трансмутава́ ўшы
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ЗАМАЦАВА́ ННЕ ФАТАГРАФІ́ ЧНАЕ , фіксаванне фатаграфічнае ,
выдаленне са святлоадчувальнага слоя фатаграфічных матэрыялаў рэшткаў галоіднага серабра, не ўзноўленага ў час праяўлення фатаграфічнага . Садзейнічае працяглай захаванасці фатагр. відарысаў. Ажыццяўляецца з дапамогай раствораў (або пасты) рэчываў (найб. пашыраны тыясульфат натрыю), здольных пераўтвараць галоіднае серабро ў водна-растваральныя злучэнні.
т. 6, с. 520
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
reformí eren vt рэфармава́ ць, пераўтвара́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
reorganisí eren vt рэарганізава́ ць, пераўтвара́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ú mbilden* vt пераўтвара́ ць , перабудо́ ўваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пераўтварэ́ нне , ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераўтвараць — пераўтварыць і пераўтварацца — пераўтварыцца.
2. Карэнная змена, перамена. Рэвалюцыйныя пераўтварэнні. □ Стварэнне вадасховішча выклікала вялікія пераўтварэнні ў гэтых месцах. «Звязда» .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трансфармава́ ць
(лац. transfotmare)
пераўтвараць , відазмяняць што-н.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ú mgestalten vt пераўтвара́ ць , перабудо́ ўваць, рэарганізо́ ўваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ú mwandeln I vt высок. ператвара́ ць, пераўтвара́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)