крыжава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Размешчаны крыжападобна, крыж-накрыж. З маёнтка Зоська пускаецца ў панскую каплічку, якая стаіць недалёка на крыжаванай дарозе. Бядуля.

2. Які адбываецца адразу з некалькіх пунктаў; перакрыжаваны. Крыжаваны агонь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cross-examine

[,krɔsəgˈzæmɪn]

v.t.

1) ве́сьці перакрыжава́ны до́пыт

2) дакла́дна распы́тваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Kréuzverhör n -(e)s, -e перакрыжава́ны до́пыт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

перекрещённый

1. рел. перахры́шчаны;

2. (перечёркнутый) перакрэ́слены;

3. (сложенный крест-накрест) перакрыжава́ны, скрыжава́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Kréuzstich m -(e)s, -e шво кры́жыкам; перакрыжава́ны шыво́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Перахрасні́ ’скрыжаванне дарог’ (ЛА, 2). Да пера- (гл.) і храсні ’тс’, утворанага ад хрэст (гл.) пры дапамозе суф. месца -//я, параўн. бярэз. хряспі, гарал, хресні, кас цюк. хресці ’тс’ (там жа). а таксама піряхрёсньш ’перакрыжаваны’ (Юрч. СНЛ), перэхрос‑ ныя (дарогі) ’крыжавыя дарогі’ (лельч., Нар. лекс.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

крыжавы́

1. (перакрыжаваны) Kreuz-; gekréuzt;

2. анат. Kreuz-;

крыжава́я косць Kréuzbein n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кра́ты, ‑аў; адз. няма.

Металічная рашотка на вокнах, на дзвярах. [Вагон] сурова пазіраў на Міколку грознымі вокнамі з тоўстымі жалезнымі кратамі. Лынькоў. Вузкія вокны перакрыжаваны жалезнымі кратамі. Якімовіч. // Агароджа з такіх рашотак. Наперадзе мільгнулі чыгунныя краты агароджы. Самуйлёнак.

•••

За кратамі — у турме (быць, аказацца і пад.).

За краты — у турму (сесці, пасадзіць і пад.).

[Лац. crates.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скрещённый

1. (сложенный крест-накрест) скрыжава́ны, скла́дзены на́крыж, перакрыжава́ны;

2. перен. скрыжава́ны;

3. (подвергнутый скрещиванию) биол. скрыжава́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

krzyżowy

krzyżow|y

1. крыжовы;

2. перакрыжаваны;

ogień ~y — перакрыжаваны агонь;

3. анат. крыжовы;

kość ~a — крыжавая косць;

wyprawy ~e гіст. крыжовыя паходы;

droga ~a — крыжовы шлях

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)