ву́сна-паэты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ву́сна-паэты́чны ву́сна-паэты́чная ву́сна-паэты́чнае ву́сна-паэты́чныя
Р. ву́сна-паэты́чнага ву́сна-паэты́чнай
ву́сна-паэты́чнае
ву́сна-паэты́чнага ву́сна-паэты́чных
Д. ву́сна-паэты́чнаму ву́сна-паэты́чнай ву́сна-паэты́чнаму ву́сна-паэты́чным
В. ву́сна-паэты́чны (неадуш.)
ву́сна-паэты́чнага (адуш.)
ву́сна-паэты́чную ву́сна-паэты́чнае ву́сна-паэты́чныя (неадуш.)
ву́сна-паэты́чных (адуш.)
Т. ву́сна-паэты́чным ву́сна-паэты́чнай
ву́сна-паэты́чнаю
ву́сна-паэты́чным ву́сна-паэты́чнымі
М. ву́сна-паэты́чным ву́сна-паэты́чнай ву́сна-паэты́чным ву́сна-паэты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пиити́ческий паэты́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поэти́ческий паэты́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поэти́чный паэты́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

poetic(al) [pəʊˈetɪk(l)] adj.

1. паэты́чны, які́ мае адно́сіны да паэ́зіі;

poetic style паэты́чны стыль;

poetic language мо́ва паэ́зіі

2. паэты́чны, узвы́шаны;

poetic love узвы́шанае, паэты́чнае каха́нне;

a poetical person паэты́чная нату́ра

3. вершава́ны;

a poetical play п’е́са ў ве́ршах

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

poetic

[poʊˈetɪk]

adj.

паэты́чны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рама́нс, -а, мн. -ы, -аў, м.

Невялікі лірычны верш (пераважна пра каханне), а таксама музычна-паэтычны твор для голасу з інструментальным суправаджэннем.

|| прым. рама́нсавы, -ая, -ае.

Рамансавая лірыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

poetycki

паэтычны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

poetyczny

паэтычны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рэцэ́нзія, -і, мн. -і, -зій, ж.

Крытычны водзыў пра што-н. напісанае, створанае, пра спектакль, фільм і пад.

Р. на паэтычны зборнік.

Аддаць манаграфію на рэцэнзію.

Станоўчая р.

|| прым. рэцэнзі́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)