* Пасшыме́ чваць , драг. посшымэчуваты ’паскідваць, параскідаць ’ (Клім. ). Генетычна да шамацець ’шумець, шапацець’, але семантыкай бліжэй да рус. кур. , дан. шемотну́ ться ’кінуцца’. Паходзіць з аргатычнай прыстаўкі ше‑ і метать ’кідаць’ (Гараеў , 421; Фасмер , WuS , 3, 200; ён жа, 3, 427).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
развороши́ ть сов. разг. ы́ ць, разваро́ чаць, мног. о́ чваць; растрэ́ сці, мног. а́ ць, парастрэ́ сваць; раскіда́ ць, мног. параскіда́ ць ; (о сене в прокосах) разбі́ ць, мног. а́ ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разваля́ ть сов.
1. (разгрести, раскидать) с.-х. раскі́ даць, мног. параскіда́ ць , параскі́ дваць; растрэ́ сці, мног. а́ ць; (валки, навоз) разбі́ ць, мног. а́ ць;
2. (тесто) спец. раскача́ ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
развару́ шваць , разварушы́ ць
1. (раскінуць ) aus¦einá nder wé rfen* , umhé rwerfen* vt параскідаць
развару́ шваць вуго́ лле ó hlen schüren;
2. (вывесці са стану апатыі ) á ufrütteln vt é ine brí ngen* ; belé ben vt etw. D á nfeuern [á nregen]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)