мнагано́жкавыя, ‑ых.

Сямейства наземных і эпіфітных папарацей, да якога адносяцца папараць мужчынская, папараць жаночая, мнаганожка і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дрэвападо́бны бот. древови́дный; древообра́зный;

~ная па́параць — древови́дный па́поротник

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чаро́ўны, -ая, -ае.

1. Надзвычайна прыгожы; які зачароўвае, захапляе.

Чароўная дзяўчына.

Чароўная музыка.

2. Які мае адносіны да чараў (у 1 знач.); казачны, таемны.

Чароўная сіла.

Чароўная папараць-кветка.

|| наз. чаро́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папа́рыць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папа́ру папа́рым
2-я ас. папа́рыш папа́рыце
3-я ас. папа́рыць папа́раць
Прошлы час
м. папа́рыў папа́рылі
ж. папа́рыла
н. папа́рыла
Загадны лад
2-я ас. папа́р папа́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час папа́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дрэвападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны з выгляду на дрэва. Дрэвападобная папараць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

paproć

papro|ć

ж. бат. папараць (Filix L.);

kwiat ~ci — папараць-кветка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

fern

[fɜ:rn]

n.

па́параць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ferny

[ˈfɜ:rni]

adj.

па́паратны, як па́параць; заро́слы па́парацьцю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

мя́ліца,

Абл.

1. Церніца. З трухой гнала шэрую, пажваканую, што ў мяліцы, выпетраную на Падбалоцці папараць. Пташнікаў.

2. перан. жарт. Рот. Разявіць сваю мяліцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́рці, мру, мрэш, мрэ; незак.

Разм. Гінуць, паміраць. Высахла папараць, паўставала з зямлі, прычасалася; цяпер яна зусім маладая, бы і не мерла, а толькі змяніла свой колер на зіму. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)