абавяза́цельства, ‑а, н.

1. Абяцанне або дагавор, якія патрабуюць абавязковага выканання ад таго, хто іх дае. Узяць на сябе абавязацельства. Абавязацельствы перад дзяржавай. Сацыялістычныя абавязацельствы. □ Частка нашых кадраў усё яшчэ не разумее простай ісціны, што любыя ўскладненні ні ў якім выпадку не знімаюць адказнасці за выкананне планаў і абавязацельстваў. Машэраў.

2. Грашовы пазыковы дакумент. Пазыковае абавязацельства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заимообра́зный пазыко́вы; (взятый в долг) узя́ты ў доўг, пазы́чаны (у каго); (данный в долг) да́дзены ў доўг; пазы́чаны (каму).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ГРАШО́ВЫ КАПІТА́Л,

грошы, якія функцыянуюць у вытворчасці і прыносяць прыбытак; адна з функцыян. формаў прамысловага капіталу. Першапачаткова ўзнік у выглядзе ліхвярнага капіталу, грашова-гандл. і грашовай формы купецкага капіталу; гістарычна папярэднічаў вытв. і таварнай формам прамысл. капіталу. З развіццём капіталізму і ва ўмовах рыначнай гаспадаркі грашовы капітал функцыянуе ў сферы абарачэння і з’яўляецца зыходнай і заключнай стадыяй кругаабароту капіталу. На зыходнай стадыі грашовы капітал авансуе працэс вытв-сці, на заключнай адбываецца яго вяртанне ў выніку продажу вырабленых тавараў. Асаблівай формай грашовага капіталу з’яўляецца пазыковы капітал, рух якога апасродкуецца крэдытнай сістэмай дзяржавы.

Г.С.Кузьменка.

т. 5, с. 418

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

банк, ‑а, м.

1. а) У СССР — дзяржаўная ўстанова, якая ў адпаведнасці з народнагаспадарчым планам ажыццяўляе крэдытаванне дзейнасці прадпрыемстваў і фінансаванне капіталаўкладанняў, арганізуе безнаяўныя грашовыя разлікі паміж прадпрыемствамі і гаспадарчымі органамі і цэнтралізаваны зварот наяўных грошай. Дзяржаўны банк БССР. Камунальны банк. Інвестыцыйны банк. Міжнародны банк эканамічнага супрацоўніцтва; б) у капіталістычных краінах — фінансавая ўстанова, якая канцэнтруе пазыковы капітал і дае яго ў распараджэнне капіталістаў для атрымання прыбытку і звышпрыбытку.

2. У картачнай гульні — пэўная сума грошай, пастаўленая на кон. Сарваць банк.

•••

Трымаць банк гл. трымаць.

[Фр. banque з іт.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раху́нак м. бухг., тс. перан. Knto n -s, -ten і -s; Rchnung f -, -en;

асабо́вы раху́нак persönliches Knto;

разліко́вы раху́нак Verrechnungskonto n;

пазыко́вы раху́нак Drlehenskonto n;

раху́нак ру́ху капіта́лаў Kapitlverrechnungsbilanz f -, -en;

бягу́чы раху́нак lufende Rchnung [Knto n];

адкры́ць раху́нак ein Knto eröffnen;

заплаці́ць па раху́нку die Rchnung beglichen* [bezhlen];

быць у каго-н. на до́брым раху́нку bei j-m gut ngeschrieben sein, bei j-m inen Stein im Brett hben;

зве́сці раху́нкі з кім-н. mit j-m brechnen, sine Rchnung mit j-m mchen;

жыць на чужы́ раху́нак auf frmde Ksten leben;

мне трэ́ба зве́сці з ім раху́нкі ich habe ein Hühnchen mit ihm zu rpfen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

капіта́л м.

1. эк. Kapitl n -s, -e;

прамысло́вы капіта́л industrilles Kapitl, Industrekapital n;

фіна́нсавы капіта́л Finnzkapital n;

пастая́нны капіта́л konstntes Kapitl;

пераме́нны капіта́л varibles [vɑ-] Kapitl;

асно́ўны капіта́л Grndkapital n, fxes Kapitl;

акцыяне́рны капіта́л Stmmkapital n;

абаро́тны капіта́л mlaufkapital n;

ула́сны капіта́л igenkapital n;

фіктыўны капіта́л fiktves [-v-] Kapitl;

зваро́тны капіта́л msatzkapital n;

першапачатко́вы капіта́л Stmmkapital n;

свабо́дны капіта́л disponbles Kapitl;

пазыко́вы капіта́л Lihkapital n;

фо́ндавы капіта́л Kapitl in Wrtpapieren;

чы́сты капіта́л Nttokapital n;

ная́ўны капіта́л verfügbares Kapitl;

абаро́т капіта́лу Kapitlumschlag m -(e)s;

накапле́нне капіта́лу Kapitlakkumulation -, -en;

2. зборн. Kapitl n, Kapitalsmus m -, Kapitalsten pl;

супярэ́чнасць памі́ж пра́цай і капіта́лам der Ggensatz zwschen rbeit und Kapitl;

3. (багацце) Kapitl n, Vermögen n -s, Richtum m -s, -tümer

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)