Verbum

анлайнавы слоўнік

пусто́шыць, -шу, -шыш, -шыць; незак.

1. што. Рабіць пустым, бязлюдным, руйнаваць.

Вайна пустошыла ўсё на зямлі.

2. перан., каго-што. Пазбаўляць маральных сіл, душэўнага багацця.

П. душу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазбаўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да пазбавіцца.

2. Зал. да пазбаўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

depose [dɪˈpəʊz] v. звярга́ць (з трона); пазбаўля́ць ула́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нясі́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., каго-што.

Пазбаўляць сілы, рабіць бяссільным. Нясіліць стома рукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пыласо́сіць, ‑сошу, ‑сосіш, ‑сосіць; незак., што.

Разм. Пыласосам пазбаўляць ад пылу. Пыласосіць мяккую мэблю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дэнатуралізава́ць

(ад дэ- + натуралізаваць)

пазбаўляць грамадзянства (падданства).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ратава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; незак., каго-што.

Даваць ратунак, дапамогу ў цяжкім выпадку; пазбаўляць ад небяспекі.

Р. ад голаду.

Р. лес ад пажару.

|| наз. ратава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сляпі́ць, сляплю́, сле́піш, сле́піць; сле́плены; незак., каго-што.

1. Пазбаўляць зроку, рабіць сляпым; пагаршаць зрок, псаваць вочы.

С. вочы чытаннем.

2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Асляпляць вочы яркім святлом, перашкаджаць бачыць, засыпаючы ці залепліваючы, засцілаючы вочы чым-н.

Белізна снегу слепіць вочы.

Мокры снег сляпіў вочы.

3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), перан. Пазбаўляць разважлівасці пад уздзеяннем якіх-н. пачуццяў.

Рэўнасць сляпіла хлопца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

pozbawiać

незак. пазбаўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бязлю́дзіць

‘пазбаўляць людзей, жыхароў што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)