пілю́ля ж. пилю́ля;

◊ праглыну́ць ~лю — проглоти́ть пилю́лю;

пазалаці́ць ~лю — позолоти́ть пилю́лю;

падне́сці ~лю — поднести́ пилю́лю;

го́ркая п. — го́рькая пилю́ля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Pílle f -, -n пілю́ля, табле́тка;

éine bíttere ~ schlúcken перан. праглыну́ць го́ркую пілю́лю;

j-m éine bíttere ~ verzúckern пазалаці́ць каму́-н. го́ркую пілю́лю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

азалаці́ць, ‑лачу, ‑лоціш, ‑лоціць; зак., каго-што.

1. Асвяціўшы, надаць чаму‑н. залацісты колер, адценне. Сонца к небасхілу Паспяшала рупна на спакой начны І у раз апошні лес азалаціла... Гурло. // Зрабіць пажоўклым; пазалаціць. Азалаціла восень поле іржышчам, дрэвы лісцем, гумны снапамі; абвеяла хаты жытнім пылам; вострым пахам кастрыцы напоўніла вуліцу. Чорны.

2. Разм. Шчодра ўзнагародзіць. [Лазука:] — Дык я ж і кажу, што гэты лён азалаціў і наш калгас, і нас саміх. Сабаленка. [Парторг:] — Тут у аднаго дзядзькі ёсць у садку з паўдзесятка дрэў, дык яны яго азалацілі. Бялевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)