Патыка́цца, патыка́ць, потыка́ць, навагр. патыкава́ць ’дражніць, злаваць, дражніцца’, ’прыставаць’, ’жартаваць’ (Янк. 1, ТС; жытк., Мат. Гом.; навагр., Сцяшк. Сл.). Паланізм. Параўн. ст.-польск. potykać ’чапаць, чапляцца, прыдзірацца’, ’падазраваць, абвінавачваць’, potykać się ’змагацца (ў рукапашным баі)’. Гл. таксама паты́чка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сумнява́цца ’адчуваць няўпэўненасць, быць няпэўным, вагацца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., БРС, Касп.), сумнева́цца ’тс’ (Цых.). Укр. сумніва́тися, рус. сомнева́ться, дыял. сумнева́ться, серб.-харв. су́мњати ’сумнявацца, падазраваць’, балг. съмня́вам се ’сумнявацца’. Ітэратыў да прасл. *sǫmьněti (гл. сум, сумненне) з суф. ‑eva‑.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
verdächtigen vt (wegen G) падазрава́ць (каго-н. у чым-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Сумне́нне ’няўпэўненасць; няпэўнасць, недавер’ (ТСБМ, Некр. і Байк.), ст.-бел. сумненье (XV ст., КГС). Укр. сумні́ння, рус. сомне́ние (з *сумнѣние, куды была ўведзена прыстаўка со‑ з ц.-слав. — Фасмер, 3, 716), стараж.-рус. сумьнѣние, польск. sumienie, ст.-польск. sǫmnienie, пазней sumnienie, балг. съмне́ние ’сумненне, падазрэнне’, ст.-слав. сѫмьнѣние ’тс’. З першаснага *sąmnienie, аддзеяслоўнага дэрывата ад прасл. *sǫmьněti ’мець сумненне, працівіцца, супраціўляцца’, параўн. укр. сумни́тися, ст.-рус. сумьнѣтися, ст.-польск. sǫmnieć się ’сумнявацца’, серб.-харв. súmnjati ’сумнявацца, падазраваць’, якое ад прасл. *sǫmьną, дэрывата ад прасл. *sъ‑mьněti ’думаць; сумнявацца, падазраваць’; гл. сум (Бязлай, 3, 31; Борысь, 586; Фасмер, там жа; ЕСУМ, 5, 474–475). Басай–Сяткоўскі (Słownik, 350) бачаць тут кальку лац. con‑scientia — s‑umnienie. Параўн. сумна 1, гл.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
mistrust
[,mɪsˈtrʌst]
1.
v.
не давяра́ць; сумнява́цца; падазрава́ць
2.
n.
недаве́рлівасьць f.; падазрэ́ньне n.; недаве́р -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
suspicious [səˈspɪʃəs] adj.
1. падазро́ны, недаве́рлівы;
be suspicious about/of smth./smb. падазрава́ць што-н./каго́-н.
2. падазро́ны; той, хто выкліка́е падазро́насць;
a suspicious character цёмная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
áhnen vt
1) падазрава́ць; здага́двацца
2) прадчува́ць;
mir ahnt etw. я не́шта прадчува́ю
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
distrust
[dɪsˈtrʌst]
1.
v.t.
не давяра́ць, ня мець даве́ру, падазрава́ць
2.
n.
недаве́рлівасьць f., недаве́р -у m.; падазро́насьць f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
podejrzenie
podejrze|nie
н. падазрэнне;
wzbudzać ~nia — выклікаць падазрэнні;
nabrać ~ń — пачаць падазраваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
misgive
[mɪsˈgɪv]
1.
v.t. -gave, -given, -giving
выкліка́ць, абуджа́ць або́ навява́ць сумне́ў, падазрэ́ньне або́ непако́й
2.
v.i.
сумнява́цца, непако́іцца, падазрава́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)