апанта́ны, -ая, -ае.

1. Нястрымны, захоплены чым-н. (пачуццямі, думкамі, імкненнямі і пад.).

2. у знач. наз. апанта́ны, -ага, мн. -ыя, -ых, м. Душэўна ўзрушаны; шалёны.

Носіцца, як а.

|| наз. апанта́насць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

úngezügelt a нястры́мны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

су́даргавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сударгі. І тады з грудзей яго [Валокі] прарваўся сударгавы, нястрымны кашаль. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nieprzeparty

нястрымны; неабвержны; неадольны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

uncontrolled [ˌʌnkənˈtrəʊld] adj. бескантро́льны, нястры́мны (пра пачуцці);

uncontrolled liberty по́ўная свабо́да

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hémmungslos a бесперашко́дны, нястры́мны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

abandoned

[əˈbændənd]

adj.

1) пакі́нуты, занядба́ны

2) нястры́мны

abandoned laughter — нястры́мны сьмех

3) распу́сны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rampant [ˈræmpənt] adj.

1. нястры́мны (пра інфляцыю)

2. буйны́, пы́шны (пра расліннасць)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

башыбузу́к, ‑а, м.

1. Гіст. Салдат нерэгулярных войск у Турцыі ў 18–19 стст.

2. перан. Грубы, нястрымны, бязлітасны, жорсткі чалавек. Царскія башыбузукі.

[Цюрк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

nieokiełznany

нястрымны; неўтаймаваны, неўтаймоўны; няўпынны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)