вае́ нна-навуча́ льны
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вае́ нна-навуча́ льны
вае́ нна-навуча́ льная
вае́ нна-навуча́ льнае
вае́ нна-навуча́ льныя
Р. вае́ нна-навуча́ льнага
вае́ нна-навуча́ льнайе́ нна-навуча́ льнае
вае́ нна-навуча́ льнага
вае́ нна-навуча́ льных
Д. вае́ нна-навуча́ льнаму
вае́ нна-навуча́ льнай
вае́ нна-навуча́ льнаму
вае́ нна-навуча́ льным
В. вае́ нна-навуча́ льны (неадуш. )е́ нна-навуча́ льнага (адуш. )
вае́ нна-навуча́ льную
вае́ нна-навуча́ льнае
вае́ нна-навуча́ льныя (неадуш. )е́ нна-навуча́ льных (адуш. )
Т. вае́ нна-навуча́ льным
вае́ нна-навуча́ льнайе́ нна-навуча́ льнаю
вае́ нна-навуча́ льным
вае́ нна-навуча́ льнымі
М. вае́ нна-навуча́ льным
вае́ нна-навуча́ льнай
вае́ нна-навуча́ льным
вае́ нна-навуча́ льных
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вайско́ ва-навуча́ льны
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вайско́ ва-навуча́ льны
вайско́ ва-навуча́ льная
вайско́ ва-навуча́ льнае
вайско́ ва-навуча́ льныя
Р. вайско́ ва-навуча́ льнага
вайско́ ва-навуча́ льнайо́ ва-навуча́ льнае
вайско́ ва-навуча́ льнага
вайско́ ва-навуча́ льных
Д. вайско́ ва-навуча́ льнаму
вайско́ ва-навуча́ льнай
вайско́ ва-навуча́ льнаму
вайско́ ва-навуча́ льным
В. вайско́ ва-навуча́ льны (неадуш. )о́ ва-навуча́ льнага (адуш. )
вайско́ ва-навуча́ льную
вайско́ ва-навуча́ льнае
вайско́ ва-навуча́ льныя (неадуш. )о́ ва-навуча́ льных (адуш. )
Т. вайско́ ва-навуча́ льным
вайско́ ва-навуча́ льнайо́ ва-навуча́ льнаю
вайско́ ва-навуча́ льным
вайско́ ва-навуча́ льнымі
М. вайско́ ва-навуча́ льным
вайско́ ва-навуча́ льнай
вайско́ ва-навуча́ льным
вайско́ ва-навуча́ льных
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
навуко́ ва-навуча́ льны
прыметнік, адносны
адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуко́ ва-навуча́ льны
навуко́ ва-навуча́ льная
навуко́ ва-навуча́ льнае
навуко́ ва-навуча́ льныя
Р. навуко́ ва-навуча́ льнага
навуко́ ва-навуча́ льнайо́ ва-навуча́ льнае
навуко́ ва-навуча́ льнага
навуко́ ва-навуча́ льных
Д. навуко́ ва-навуча́ льнаму
навуко́ ва-навуча́ льнай
навуко́ ва-навуча́ льнаму
навуко́ ва-навуча́ льным
В. навуко́ ва-навуча́ льны (неадуш. )о́ ва-навуча́ льнага (адуш. )
навуко́ ва-навуча́ льную
навуко́ ва-навуча́ льнае
навуко́ ва-навуча́ льныя (неадуш. )о́ ва-навуча́ льных (адуш. )
Т. навуко́ ва-навуча́ льным
навуко́ ва-навуча́ льнайо́ ва-навуча́ льнаю
навуко́ ва-навуча́ льным
навуко́ ва-навуча́ льнымі
М. навуко́ ва-навуча́ льным
навуко́ ва-навуча́ льнай
навуко́ ва-навуча́ льным
навуко́ ва-навуча́ льных
Крыніцы:
piskunou2012 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Lé rnmittel pl навуча́ льныя дапамо́ жнікі, падру́ чнікі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АКАДЭ́ МІІ ВАЕ́ ННЫЯ ,
гл. ў арт. Ваенныя навучальныя ўстановы .
т. 1, с. 178
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бу́ рса , ‑ы, ж.
Інтэрнат для навучэнцаў духоўных навучальных устаноў у 18 ст. і першай палове 19 ст., а таксама гэтыя навучальныя ўстановы (духоўнае вучылішча, семінарыя).
[Польск. bursa.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпускні́ к , ‑а, м.
Той, хто канчае навучальную ўстанову, навучэнец апошняга класа, курса. Надыходзілі экзамены. Выпускнікі [школы] услых марылі аб будучым, сачылі за аб’явамі ў газетах, выбіралі навучальныя ўстановы. Чарнышэвіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВНУ , гл. Вышэйшыя навучальныя ўстановы
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ВТНУ , гл. Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)