ме́сяц ме́сяц, -ца м.;

молодо́й ме́сяц маладзі́к;

◊

медо́вый ме́сяц шутл. мядо́вы ме́сяц;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

морс

(рум. mursa, ад лац. mulsum = мядовы напітак)

напітак, прыгатаваны з ягаднага або фруктовага соку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

honeymoon

[ˈhʌnimu:n]

n.

1) мядо́вы ме́сяц

2) Fig. пэры́яд прые́мных дачыне́ньняў або́ пачу́цьцяў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Мядовік ’пернік з мёдам’ (лоеў., Мат. Гом.). Рус. пск., смал. медовик ’пірог з мёдам’. Да мядовы < мёд (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

салодкі; мядовы (перан.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

Мядоўніца ’посуд для мёду’ (браг., Мат. Гом.). Да мядовы<мёд (гл.). Аб суфіксе ‑оўн‑іца гл. Сцяцко, Афікс. наз., 171–172.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пе́рнік, ‑а, м.

Салодкае печыва на мёдзе, патацы або цукры з духмянымі прыправамі. Мядовы пернік. Мятны пернік. □ Пад вечар маці напякла салодкіх пернікаў, паставіла на стол вяндліну і паўкварты мёду. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Медаўні́ца ’кадушка, кадаўб на мёд’ (чач., Жыв. сл.). Серб.-харв. medovnica ’няктарнік’. Утворана ад прыметніка medvьnъ ’мядовы’. Аб суфіксе ‑іца гл. Сцяцко, Афікс. наз., 110.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

медови́к

1. (медовый пряник) разг. мядо́вы пе́рнік; мядо́вік, -ка м.;

2. (нектарник) бот. некта́рнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пе́рнік м. кул. Pféfferkuchen m -s, -, Lébkuchen m;

мя́тны пе́рнік Pféfferminzkuchen;

мядо́вы пе́рнік Hóniglebkuchen m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)