мули́ца (к мул) мулі́ца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

silt​1 [sɪlt] n. глей, буза́, мул

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

slime [slaɪm] n. лі́пкая гразь; глей, буза́, мул

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

по́месь, -і, ж.

1. Жывёліна або расліна, атрыманая ад скрыжавання розных парод, гатункаў.

Мул — п. асла з кабылай.

2. перан. Мешаніна, сумесь чаго-н. разнароднага.

П. натуралізму з пошласцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фо́рмула, -ы, мн. -ы, -мул, ж.

1. Кароткае і дакладнае славеснае выказванне, азначэнне чаго-н.

Выкласці ў сціслых формулах.

2. Умоўнае абазначэнне адносін якіх-н. велічынь, элементаў і пад.

Арыфметычная ф.

Ф. вады.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Máultier n -(e)s, -e заал. мул

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

по́месь, ‑і, ж.

Парода, патомства, атрыманыя ад скрыжавання жывёлы або раслін розных відаў, народ, гатункаў. Мул — помесь асла з кабылай. // Асобная жывёліна або расліна, атрыманая такім спосабам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ił, ~u

м. глей, мул

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

мюль

(англ. mule = мул)

тое, што і мюль-машына.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

mulish

[ˈmju:lɪʃ]

adj.

як мул; упа́рты, упо́рысты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)