зві́ліна, ‑ы,
Невялікае скрыўленне, закруглены заварот; загіб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зві́ліна, ‑ы,
Невялікае скрыўленне, закруглены заварот; загіб.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
brain damage
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
brainwave
1.
2. электры́чная хва́ля ў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
white matter
тка́нка мазго́ў, сьпінно́га
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
афа́зія, ‑і,
Поўная ці частковая страта мовы ў выніку пашкоджання некаторых участкаў галаўнога
[Грэч. aphasia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патапсіхало́гія, ‑і,
Галіна псіхалогіі, якая вывучае заканамернасці парушэння псіхічнай дзейнасці пры паталогіі (хваравітасці)
[Ад грэч. pathos— хвароба і слова псіхалогія.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прамазгата́ць
‘прабіць што-небудзь да
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прамазгачу́ | прамазго́чам | |
| прамазго́чаш | прамазго́чаце | |
| прамазго́ча | прамазго́чуць | |
| Прошлы час | ||
| прамазгата́ў | прамазгата́лі | |
| прамазгата́ла | ||
| прамазгата́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прамазгачы́ | прамазгачы́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прамазгата́ўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прамазгата́ць
‘прабіць што-небудзь да
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прамазгата́ю | прамазгата́ем | |
| прамазгата́еш | прамазгата́еце | |
| прамазгата́е | прамазгата́юць | |
| Прошлы час | ||
| прамазгата́ў | прамазгата́лі | |
| прамазгата́ла | ||
| прамазгата́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прамазгата́й | прамазгата́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прамазгата́ўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Gehírnrinde
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
астэаміэлі́т, ‑у,
[Ад грэч. osteon — косць і myelos — мозг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)